ارزیابی بی حسی اپیدورال خلفی با ترکیب زایلازین و کتامین در اسب

Abstract

این مطالعه روی 10 رأس اسب(3 رأس نر و 7 رأس ماده) با وزنهای 300 تا 350 کیلوگرم و سن بین 6 تا 12 سال انجام شد. داروی زایلازین هیدروکلراید با دوز 5/0میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن و داروی کتامین به میزان 1 میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن محاسبه و در یک سرنگ کشیده شده و در فضای اپیدورال واقع بین اولین و دومین مهره دمی تزریق گردید. شروع اثربیحسی در نواحی مختلف دم،پرینه و اطراف فرج و مقعد و همچنین دوام بیحسی ارزیابی و ثبت گردید. در عین حال قبل از تزریق این ترکیب دارویی و همچنین در فواصل زمانی 5 ، 15 ، 30 ، 60 دقیقه پس از تزریق اقدام به ثبت برخی پارامترهای حیاتی مانند تعداد ضربان قلب ، تعداد تنفس و درجه حرارت مقعدی گردید. تزریق توأم این دو دارو در فضای اپیدورال خلفی باعث بیحسی بسیار خوبی در فاصله زمانی متوسط 3/2±9 دقیقه پس از تزریق گردید و این بیحسی بیش از 120دقیقه دوام یافت. در این فاصله هیچگونه عوارض سوء مربوط به این دارو به صورت عمومی مشاهده نگردید. ضربان قلب در دقیقه 15 پس از تزریق و تعداد تنفس در دقایق 30 و 60 پس از تزریق کاهش معنی داری را نسبت به قبل از تزریق نشان داد ولی درجه حرارت بدن پس از تزریق هیچگونه تغییر معنی داری را نشان نداد. نتایج این بررسی نشان داد که تزریق توأم زایلازین و کتامین به میزانهای ذکر شده در فضای اپیدورال خلفی در اسب مطمئن بوده و ضمن ایجاد بیحسی طولانی مدت و مناسب هیچگونه عوارض مشخصی نیز ایجاد نمی نماید .