ارزیابی خصوصیات استئوژنیک مغز استخوان و پیوند خودی درسگ

Abstract

درکنار روشهای مختلفی نظیر تثبیت داخلی وخارجی‘ تحریک الکتریکی‘ دارو درمانی و پیونداستخوانی که برای درمان والتیام شکستگیها استفاده می شود. پیوند استخوان با داشتن تحریک والقای استخوان سازی‘ قدرت بخشیدن به تزاید سلولهای استخوانی وجلوگیری از کوتاه شدن استخوان شکسته از متداولترین روشهایی است که مورد استفاده قرار می گیرد. در این تحقیق از 10قلاده سگ بالغ وسالم از نژاد مخلوط با میانگین سن 4/4 ±30 ماه ومیانگین وزن 12/5± 25 کیلوگرم استفاده شد. حیوانات مذبور به دو گروه وگرافت خودی (دنده) درگروه دوم مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان 5/0 سانتیمتر از وسط استخوان زندزبرین چپ درکلیه حیوانات برداشته شد و سپس بعد ازکاشت مغز استخوان در نقیصه گروه اول وگرافت استخوانی حاصل از دنده درگروه دوم استخوان زندزبرین حیوانات با پلیت فلزی (DCP) 4 سوراخه ثابت گردید. این حیوانات برای مدت 60 روز تحت مراقبت ویژه قرار گرفتند. نتایج بررسی هیستوپاتولوژیک نمونه های کالوس از محل پیوند در روز 60 نشان داد که بافت غضرفی‘ بافت فیبروزه همراه با رسوب کلاژن و ترابیکولهای استخوانی با درصد کمتری درگروه اول و با درصد بیشتری در گروه دوم تشکیل شده است. این امر نشان دهنده روند کند استخوان سازی بخصوص درگروه دوم (دنده) می باشد. درهر دوگروه ترابیکولهای استخوانی از جنس اولیه یا نابالغ با ضخامت متفاوت مشاهده گردید. وجود استئوبلاستهای فعال با سیتوپلاسم بازوفیلیک درمجاورت تیغه های استخوانی نشانگر ادامه روند استخوان سازی درهر دوگروه بودکه این روند و تراکم بافتی درگروه اول (مغز استخوانی) بیشتر وبه مراتب منسجم تر وطبیعی تر بود.