مطالعه لیشمانیوز احشایی درسگهای بعضی از مناطق ایران واهمیت بهداشتی آن

Abstract

در این بررسی که از سال 1375 تا 1379 انجام گردید. جمعا از 613 قلاده سگ صاحبدار بعضی ازمناطق اندمیک شهرستانهای مشکین شهر از استان اردبیل و دشتی از استان بوشهر خونگیری گردید. وبه روشهای سرولوژی آگلوتیناسیون مستقیم (DAT) والیزا(ELISA) مورد آزمایش قرار گرفتند. که به ترتیب 41(7/6 درصد) و 63(3/10 درصد) قلاده به روشهای سرولوژی مذکور مثبت تشخیص داده شدند. علی رغم انکه میزان عفونت لیشمانیای احشایی در سگهای نر بیش از سگهای ماده بوده است. ولی این اختلاف از نظرآماری معنی دار نمی باشد. (05/0>p) همچنین در این مطالعه 29 قلاده سگ ولگرد و صاحبدار که در داخل و یا مجاورت خانه هایی به سر می بردند. که در سه سال گذشته در آنجا موارد لیشمانیوزاحشایی انسانی تشخیص داده شده بودند. مورد کالبد گشایی قرار گرفتند که 16 قلاده (2/55 درصد) از آن سگها به روشهای انگل شناسی و 22 قلاده (8/75 درصد) به روش آگلوتیناسیون مستقیم مثبت تشخیص داده شدند. درمجموع 12 قلاده (1/41 درصد) از سگهایی که کالبد گشایی شدند دارای علایم بالینی بودند. شایعترین تظاهرات بالینی ضایعات جلدی وکمترین آنها فلج اندام خلفی بوده است. درنمونه طحال پنج قلاده سگ مبتلا به لیشمانیوز احشایی که در محیطهای اختصاصی لیشمانیا کشت شده بودند. پروماستیگوت دیده شدکه پس از تکثیر انبوه وانجام آزمایشهای بیوشیمیایی (ایزوآنزیم) ومولکولی (RAPD-PCR) ‘ عامل بیماری با هر دو روش Leishmania infantum تعیین گردید.