ساختار ملکولی وتر خم کننده عمقی بندهای انگشت اسب پس از درمان موارد تجربی جراحت توسط بتاآمینو پروپیونیتریل فومارات ( f-BAPN)

Abstract

بتاآمینوپروپیونیتریل فومارات ( f-BAPN) یک ماده شیمیایی با اثرات قوی ضدبافت اسکار می باشد . این ماده شیمیایی به واسطه ممانعت آنزیمی از ایجاد ارتباطات عرضی بین الیاف کلاژن بویژه HP ( HP Crosslinking) جلوگیری می کند. تاکنون تأثیر این ماده شیمیایی بر ساختار ملکولی وتر خم کننده عمقی بندهای انگشت دراسب گزارش نشده است . اما گزارشهای اندکی دال بر اثرات مثبت این ماده شیمیایی در التیام وترهای حاد و تحت حاد وجود دارد. در این مطالعه اثرات بتاآمینوپروپیونیتریل فومارات بر ساختار ملکولی وتر به به میزان 9/0 میلیگرم در هر میلی لیتر دارو در جراحات تجربی وترهای خم کننده اسب در مقایسه با اثرات التیامی سرم فیزیولوژی مورد ارزیابی قرار گرفته است. در این تحقیق تعداد 8 رأس اسب دو رگ به ظاهر سالم با میانگین سنی 7 سال و میانگین وزن 320 کیلوگرم مورد استفاده قرار گرفتند ، تحت بیهوشی عمومی و با روش Splitting به صورت زیگ زاک جراحات در طول 3 سانتیمتر وتر خم کننده عمقی یک اندام قدامی در هر اسب ایجاد ، سپس اسبها به صورت تصادفی به دو گروه 4 رأسی تقسیم شدند و به ترتیب f-BAPN 9/0 میلیگرم در هر میلی لیتر و NaCl 9/0 درصد را به صورت تزریق داخل وتری دریافت نمودند ، عمل تزریق داخل وتری به صورت یک روز در میان برای 5 نوبت متوالی تکرار شد . شصت روز پس از آخرین تزریق داخل وتری اسبها معدوم و به شکل متعارف نمونه های لازم جهت آنالیز بیوشیمیایی میزان DNA به دست آمده در بین دو گروه اختلاف معنی داری را نشان نداد( 05/0 < P) . اما مقدار PSGAGs و کلاژن در گروه دریافت کننده f-BAPN به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد بود ( 05/0 < P) . در این بین مقدار ارتباطات عرضی از نوع HP در حیوانات دریافت کننده f-BAPN نیز به طورمعنی داری کمتر از گروه شاهد بود . با توجه به یافته های حاصل از این مطالعه ، تزریق داخل وتری f-BAPN به میزان 9/0 میلیگرم در میلی لیتر قویاً مانع ارتباطات عرضی از نوع HP در ابتدای روند التیام بین الیاف کلاژن شده و به طور معنی داری به التیام وترها کمک می کند .