اثر برخی از آنتی بیوتیکها بر عیار پادتنHI حاصل از واکسن نیوکاسل

Abstract

ششصد و دوازده جوجه یک روزه گوشتی از نژاد Ross در 9 گروه قرار گرفتند که در هر گروه دو پن برای ماده ها دو پن برای نرها اختصاص یافت. یکی از گروهها به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد که تا آخر دوره هسچ آنتی بیوتیکی در آن تجویز نشد و 8 گروه دیگر به آنتی بیوتیکهای سولفادیازین + تری متوپریم ( سولتریم ) ، تایلوزین تارترات ، سالینومایسین + اسپکتینومایسین ( لینکوسپکتین )، انروفلوکساسین ، کلرامفنیکل ، کلرتتراسیکلین و فورازولیدون اختصاص داده شد . همه گروهها در سنین 8 ، 15 و 31 روزگی در مقابل بیماری نیوکاسل واکسینه شدند . در 7 گروه درمانی در سنین 16 تا 20 روزگی و 32 تا 36 روزگی بطور جداگانه آنتی بیوتیکهای فوق مصرف گردید و در یک گروه درمانی داروی سالینومایسین از 16 روزگی تا 3 روز پیش از کشتار به طور مداوم در دان مورد استفاده قرار گرفت و قبل و بعد از مصرف داروها یعنی در سنین 14، 20، 30،37 و 50 روزگی ، از جوجه ها خونگیری به عمل آمد و با انجام آزمایش ممانعت از هماگلوتیناسیون (HI) عیار پادتن جوجه ها نسبت به واکسن نیوکاسل اندازه گیری شد . نتایج به دست آمده توسط آنالیز واریانس و آزمون توکی از نظر آماری مورد مقایسه قرار گرفت . براین اساس مشخص گردید که میانگین عیار پادتن گروه سالینومایسین در 51 روزگی به صورت معنی داری نسبت به گروه شاهد بالاتر بود ( 05/0 < P) ولی میانگین عیار پادتن سایر گروهها و شاهد ، و نیز نرها و ماده ها اختلاف معنی داری با یکدیگر نداشتند .