آنتی ژن های سالمونلا آبورتوس اویس و ره یابی سرم شناسی برای تشخیص موارد آلودگی با کمک آنتی ژنها ی اختصاصی

Abstract

جهت بررسی آنتی ژنهای سالمونلا آبورتوس اویس و جستجوی آنتی ژن اختصاصی در این باکتری آنتی ژن ها ی کشته از آن تهیه و به فواصل منظم در طی 11 ماه به طور زیر جلدی به بز و 7 ماه به خرگوش تزریق تا سرم فوق ایمن تهیه شود . ظهور پادتن های رسوبی با روشهای ژل دیفوزیون و ایمونوالکتروفورز و پادتن های آگلوتینان با روش آگلوتیناسیون داخل لوله و پاسخ ازدیاد حساسیت تأخیری در تست جلدی در حیوانات تجربی مورد ارزیابی قرار گرفت . همچنین ساختار آنتی ژن این باکتری در مقابل سروتیپ های دیگر در عفونت با استفاده از 3 روش ایموندیفوزیون و آگلاتیناسیون روی لام و داخل لوله در سرم 1727 رأس گوسفند و بز جستجو و نتایج حاصل از آزمایشات با یکدیگر مقایسه شدند و نتایج نشان می دهد ظهور پادتن های رسوبی و ازدیاد حساسیت تأخیری توسط آنتی ژن حرارت دیده و افزایش پادتن های آگلوتیناسیون متعاقب تزریق آنتی ژن فرمالینه بیشتر بود. با جذب سرم فوق ایمن با سالمونلا تیفی موریوم ، می توان سرم اختصاصی ضد سالمونلا آبورتوس اویس تهیه کرد . همچنین پادتن اختصاصی را در مورد عفونت تجربی با روش ژل دیفوزین مشخص نمود . در آزمایش سرم 1727 رأس گوسفند و بز ، 67/1 درصد موارد با روش AGID و 2/1 درصد نمونه ها با روش SAT مثبت بود . آزمایش آگلوتیناسیون روی لام در 75 درصد موارد مثبت بود که نشان داد نمی توان از آن جهت غربالگری مبتلایان استفاده کرد .بین نتایج AGIC ( Agar Gel Immunodiffusion Test) Agglutination Test) وSAT ( Serum همخوانی وجود داشت.