مروری بر پارامترهای فارماکوکی نتیک و خواص فیزیکوشیمیایی سولفونامیدها در نشخوارکنندگان

Abstract

سولفونامیدها در نشخوارکنندگان ، به طور گسترده جهت درمان عفونت های عمومی باکتریایی مختلف به کار می روند. نیاز به کسب اطلاعات دقیق در ارتباط با تنظیم مقادیر مصرفی لازم برای هر یک از سولفونامیدها،ضرورت مطالعات گسترده فارماکوکی نتیک این داروها را در گونه های مختلف دامی موجب میشود. بدین منظور مطالعات فشرده در زمینه جذب،پخش و دفع سولفونامیدهای مختلف توسط بسیاری از محققین صورت گرفته است. به دنبال تجویز داخل عضلانی،سولفونامیدها سبب تحریک موضعی در محل تزریق(همراه با نکروز بافتی) شده که احتمالاً مربوط به فراهمی ضعیف آنها می باشد. بنابر اهمیت زیاد در مصرف سولفونامیدها وسایر ترکیبات در نشخوارکنندگان سؤالی که پیش می آید مربوط به فراهمی زیستی خوراکی و نتیجتاً غلظت های خونی آنهاست که حاصل می گردد. دانستن چگونگی سرنوشت داروها،از جمله میزان پیوند با پروتئین وفراهمی زیستی،میتواند برای ارائه برنامه های مناسب جهت تجویز آنها مفید باشد.به دلیل وجود ارتباطهای احتمالی بین خواص فیزیکوشیمیایی(ضریب یونیزه شدن،حلالیت در چربی و پیوند با پروتئین) و پارامترهای فارماکوکی نتیک(نیمه عمر پلاسمایی و حجم پخش) داروها که در این زمینه مطالعاتی انجام گردیده است، سرنوشت جامع و برنامه تنظیمی میزان تجویز تعدادی از سولفونامیدها در گاو،گوسفند و بز بررسی و ارائه شده است.