توزیع رودنیز در تیموس،طحال،مغزاستخوان و غدد لنفاوی در گوسفند و خرگوش

Abstract

در این بررسی میزان طبیعی فعالیت آنزیم(Rhodanese) در ده اندام و بافت (تیموس سینه ای،تیموس گردنی،مغزاستخوان ران،مغز استخوان ایلیوم،طحال،غده لنفی پیش رانی،غده لنفی مزانتریک،غده لنفی مدیاستینال و غده لنفی جانبی پشت حلقی)در خرگوش و گوسفند مطالعه گردید. تمام بافت های آزمایش شده در خرگوش و گوسفند دارای فعالیت آنزیمی رودنیر بودند و در گوسفند،مغز زرد و قرمز استخوان و تیموس سینه ای دارای بیشترین میزان فعالیت آنزیمی بودند. پس از آن به ترتیب بافت های غده لنفی پیش کتفی،غده لنفی مدیاستینال،غده لنفی مزانتریک،طحال،تیموس گردنی،تیموس سینه ای و غده لنفی جانبی پشت حلقی بیشترین فعالیت آنزیم را نشان دادند. در خرگوش بعد از بافت های مغز زرد استخوان و تیموس سینه ای به ترتیب بافت های غده لنفی پیش کتفی مغز استخوان ،غده لنفی مزانتریک،غده لنفی مدیاستینال،غده لنفی پیش رانی،غده لنفی جانبی پشت حلقی،تیموس گردنی و طحال بیشترین فعالیت آنزیم را نشان دادند. تست آماری انجام شده در مورد فعالیت ویژه در بافت های گوسفند،اختلاف آماری معنی داری را نشان نداد ولی در خرگوش بین بافت های طحال با مغز استخوان و طحال با تیموس سینه ای و مغز زرد استخوان با سایر بافت ها اختلاف آماری معنی داری وجود داشت(p<0/05)میزان فعالیت ویژه آنزیم در بافت های مطالعه شده گوسفند با خرگوش نیز دارای اختلاف آماری معنی داری بود و فعالیت ویژه رودنیز تمام بافت های خرگوش بیشتر از گوسفند بود. این نتایج از دیدگاه نقش اندام و بافت های مختلف در سم زدایی سیانور توسط رودنیز به بحث گذاشته میشود.