اثر روغن ماهی کیلکای دریای خزر بر لیپوپروتئین‌های سرمی، عملکرد تولید و غنی شدن گوشت با اسیدهای چرب اٌمگا–3 در جوجه‌های گوشتی

Abstract

زمینه مطالعه: ‌استفاده از منابع غذایی غنی از اسیدهای چرب اٌمگا–3 در غنی سازی گوشت طیور همواره مد نظر پژوهشگران بوده است. هدف:‌ ‌این مطالعه به منظور بررسی اثر روغن ماهی کیلکای دریای خزر ‌(Clupeonella cultiventris)‌ و ترکیب آن با روغن سویا بر غنی سازی گوشت جوجه‌های گوشتی با اسیدهای چرب نوع اٌمگا–3 طراحی شد. روش کار: دویست و چهل قطعه جوجه یکروزه مخلوط هر دو جنس از سویه تجاری راس 308 طی 11 تا 42 روزگی با جیره‌های آزمایشی: 1) جیره حاوی 7% روغن سویا، 2) جیره حاوی 7% روغن ماهی و 3) جیره حاوی 5/3% روغن ماهی + 5/3% روغن سویا تغذیه شدند. نتایج: مصرف جیره حاوی 7 ‌% روغن ماهی علاوه بر تأثیر نامطلوب بر میانگین افزایش وزن روزانه g(5/34) و ضریب تبدیل غذایی (85/1)، کاهش نامطلوبی نیز در درصد لاشه (5/54) و درصد سینه پرندگان (1/18) ایجاد نمود. جیره‌های حاوی روغن ماهی باعث افزایش مجموع میزان ‌EPA‌ و ‌ DHA‌(میلی گرم در هر g‌100) در بافت سینه (230 تا 254) و ران (266 تا 361) شدند. جیره حاوی 7% روغن ماهی باعث کاهش سطح تری گلیسرید سرم شد mg/dL(5/3‌،‌0/37) و جیره حاوی مخلوط روغن ماهی و روغن سویا اثر سودمندی به دلیل افزایش غلظت ‌HDL-‌ سرم ایجاد نمود mg/dL(‌8/4،‌0/65.) نتیجه‌گیری نهایی: در مطالعه حاضر، بافت ران تمام جوجه‌های تغذیه شده با جیره‌های حاوی روغن ماهی حاوی بیش از mg‌300 ‌اسیدهای چرب اٌمگا–3 در هر g‌100 گوشت بودند که بر اساس معیارهای بین المللی به عنوان فرآورده ای غنی سازی شده قابل طبقه بندی بود. از طرف دیگر ذخیره سازی بیشتر اسیدهای چرب اٌمگا–3 در بافت گوشت پرنده‌های تغذیه شده با جیره حاوی 7% روغن ماهی در مقایسه با پرنده‌های تغذیه شده با جیره حاوی مخلوط 5/3% روغن ماهی و 5/3 %روغن سویا مبین آن است که سطح چربی گوشت عاملی تعیین کننده در تفسیر نتیجه غنی سازی گوشت است.