ارزیابی وضعیت آلودگی پنیرهای سنتی به سروتیپ‌های اشریشیاکلی در استان چهار محال و بختیاری

Abstract

این مطالعه جهت ارزیابی پنیرهای سنتی تولید شده در استان چهار محال و بختیاری و آلودگی به سروتیپ E. coli 7:H157O که به عنوان یکی از مهمترین سروتیپ‌های بیماریزای انسان در سال‌های اخیر معرفی شده است طراحی و با اخذ نمونه‌های تصادفی از مکان‌های تولید و توزیع این فراورده به اجرا گذارده شد. ‌ابتدا نمونه‌های پنیر(200 نمونه) در محیط غنی کننده انتخابی آبگوشت اشریشیا حاوی آنتی بیوتیک نوبیوسین کشت داده شد و سپس روی محیط انتخابی سوربیتول مک کانکی منتقل گردید. پرگنه‌های رشد کرده بر روی این محیط خالص‌سازی شده و سپس توسط آزمون‌های بیوشیمیایی و سروژیک مورد ارزیابی قرار گرفتند و سروتیپ‌های مختلف جدا و تعیین هویت شدند. از نمونه‌های مورد بررسی در 4 مورد (2درصد) ‌سروتیپ ‌157O باکتری اشریشیاکلی‌ ‌جدا گردید. آلودگی پنیر‌های گاوی به این سویه 7/1 درصد و پنیرهای گوسفندی 84/3 درصد بود. از پنیرهای تولید شده از شیر بز سروتیپ فوق جدا نگردید. هیچکدام از سروتیپ‌های جدا شده در این مطالعه دارای پادگن ‌7H نبودند. از نمونه‌های پنیر سایر سروتیپ‌های باکتری ‌ E. coli نیز جدا شدند، به طوری که 17 درصد پنیرها به سایر سروتیپ‌های این باکتری آلوده بودند. در بین این سروتیپ‌ها، سویه‌های آنتروپاتوژن( ‌86, O127O 126, O125, O114, O55, O44O)، ‌(انتروتوکسیژن ‌20O و ‌ 128O ) و وروتوکسیژن ( ‌‚26O و ‌111O )وجود داشتند. از این رو‌ ‌پنیرهای سنتی تولید شده می‌توانند به عنوان حامل بالقوه برای سروتیپ‌های مختلف باکتری اشریشیاکلی‌ ‌عمل نموده و این سروتیپ‌ها را به انسان منتقل نماید.