بررسی اثرات مختلف جاذب سم طبیعی بر جوجه‌های گوشتی درگیر شده با سم آفلاتوکسینB1

Abstract

زمینه مطالعه: آلودگی آفلاتوکسین در دام و طیور و انتقال آن به انسان در رخداد بیماری های مختلف مانند هپاتیت و سیروز کبدی اهمیت داشته و یافتن روش‌هایی برای کاهش جذب سموم در بافت‌های دام و طیور در افزایش سلامت محصولات دامی اثر گذار می‌باشد. هدف: بررسی اثرات جاذب سم طبیعی در جوجه‌های آلوده به سم آفلاتوکسینB1 بر خصوصیات عملکردی، ایمنی و ریخت شناسی روده می‌باشد. روش کار: دراین پژوهش، 400 قطعه جوجه یک روزه گوشتی، در 4 تیمار با 5 تکرار و20 جوجه در هر تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی به مدت 42 روز مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه های آزمایشی شامل: 1-شاهد منفی (جیره پایه بدون آفلاتوکسینB1)، 2- شاهد مثبت (جیره پایه + 6/0mg/kg آفلاتوکسین(B1، 3- جیره پایه به همراه 1 g/kg جاذب سم طبیعی 4- جیره همانند شاهد مثبت ولی حاوی 1g/kg جاذب سم طبیعی تهیه شدند. نتایج: وجود آفلاتوکسین B1 در جیره به طور معنی‌داری سبب کاهش تمامی شاخص های عملکردی در سن 42 روزگی شد. مصرف جاذب سم توانست اثرات منفی آفلاتوکسین را کاهش داده و وزن بدن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی را نسبت به گروه آلوده شده با سم بهبود دهد (05/0≥P). بهبود پاسخ ایمنی علیه بیماری‌های نیوکاسل و آنفلوآنزا در گروه‌های دریافت کننده جاذب سم طبیعی در مقایسه با گروه آلوده شده با آفلاتوکسین مشاهده شد (05/0≥P). کاهش معنی‌دار شمارش اشرشیاکولی و کلی فرم در تیمار چهارم نسبت به تیمار دوم مشاهده گردید (05/0≥P ). افزایش معنی‌دار شاخص پرز و کاهش تعداد سلول‌های گابلت در گروه آلوده به آفلاتوکسین به همراه جاذب سم طبیعی نسبت به شاهد مثبت دیده شد (05/0≥P). نتیجه گیری نهایی: نتایج حاصل از این مطالعه بیانگر تاثیر مثبت جاذب ترکیبی مورد بررسی در کاهش اثرات سوء آلودگی جیره با آفلاتوکسین بود.