مطالعه ایمونوبیوانفورماتیک پروتئین اتوترانزپورتر پادگن 43 اشریشیاکلی انتروتوکسیژنیک جدا شده از گوساله

Abstract

<strong>زمینه مطالعه:</strong> تلاش ها در زمینه تهیه واکسن های کارآمد برای مقابله با <em>ایکولای</em> انتروتوکسیژنیک (ETEC) به سمت شناسایی پادگن های حراست شده ژنومی معطوف شده است. پادگن 43 یکی از اعضای خانواده بزرگ پروتئین‌های ترشحی باکتری <em>ایکولای</em> و سایر باکتری‌های گرم منفی با نام اتوترانزپورترها (ATs) است. پروتئین‌های اتوترانزپورتر ساختمان حراست شده مشابهی دارند و تعدادی از آن‌ها به دنبال عفونت‌های طبیعی و تجربی ETEC شناسایی شده‌اند. پادگن 43 با داشتن خصوصیات حدت‌زای تجمع سلولی و تشکیل بیوفیلم و حضور در سرم انسان‌های مبتلا به اسهال ناشی از ETEC، هدف ارزشمندی در تهیه واکسن محسوب می شود.<br /> <strong>هدف:</strong> در این مطالعه با بهره‌گیری از روش‌های تجربی و ایمونوانفورماتیک به بررسی دقیق ساختار آنتی‌ژنی و ارزیابی ایمنی‌زایی پروتئین پادگن 43 سویه 510 <em>ایکولای</em> ETEC جدا شده از گوساله‌ها پرداختیم.<br /> <strong>روش کار:</strong> توالی اسیدآمینه‌ای، خصوصیات فیزیکی- شیمیایی، پایداری، ساختار دوم و سوم پروتئین و توانایی بالقوه در ایجاد پاسخ‌های ایمنی سلول‌های B و T با دارا بودن اپی‌توپ‌های مؤثر و خصوصیات آلرژی‌زا بودن آن از جمله شاخص‌های مورد توجه در این پژوهش هستند.<br /> <strong>نتایج:</strong> در این مطالعه 15 قطعه پپتیدی محرک پاسخ یاخته‌های B و T شناسایی شده‌است که تعداد 9 عدد از آن‌ها به‌عنوان پادگن معرفی گردیدند.<br /> <strong>نتیجه</strong><strong>‌</strong><strong>گیری نهایی:</strong> نتایج حاصل از مطالعات مجازی (in-silico) انجام شده روی این پروتئین حاکی از مناسب بودن آن برای تهیه واکسن‌های کلی‌باسیلوز گاو است.<br />