ارزیابی مقایسه ایی سمیت نانوذرات نقره شیمیایی و بیوسنتز شده توسط دو گونه ماکروجلبک دریایی در شاخص زیستی آرتمیا
(ندگان)پدیدآور
مشجور, سکینهعلیشاهی, مجتبیطولابی دزفولی, زهرانوع مدرک
Textبهداشت و بیماری های آبزیان
زبان مدرک
فارسیچکیده
زمینه مطالعه: نظر به گرایش فزاینده به استفاده از نانو مواد مختلف در سطح جهان و راه یابی نهایی آنها به اکوسیستمهای آبی، سنجش سمیت آنها بر محیط زیست آبزیان و ارائه راهکارهای زیست سازگار در تولید آنها، ضروری به نظر میرسد. هدف: در این راستا در تحقیق حاضر، سمیت نانوذرات نقره شیمیایی و بیوسنتز شده توسط جلبکهای دریایی با استفاده از نشانگر زیستی آلودگی، ناپلیوس آرتمیا (Artemia fransiscana) ارزیابی و مقایسه گردید. روش کار: به این منظور از روش استاندارد OECD استفاده شد. بدین صورت که منظور ناپلی آرتمیا، در غلظتهای متوالی افزایشی نانوذرات نقره شیمیایی و بیوسنتز شده با استفاده از عصاره آبی دو گونه ماکروجلبک دریایی Ulva flexuosa (جلبکهای سبز) وSargassum boveanum (جلبکهای قهوهای) قرار داده شد و تلفات ناپلیها در زمانهای h 12،24، 36 و 48 بعد از مجاورت ثبت و با نرم افزار Probit آنالیز گردید. نتایج: نتایج نشان داد که سمیت هر سه نوع نانوذره نقره بر ناپلی آرتمیا با افزایش غلظت و نیز با افزایش مدت زمان مجاورت روند افزایشی داشته و تفاوتها میان آنها معنیدار بود (0.05>P). بطوریکه h LC5048، در نانوذرات نقره شیمیایی 8/31 و در نانوذرات نقره بیوسنتزی ازU. flexuosa وS. boveanum به ترتیب برابر mg/l 9/366 و 1/141 بود. نتیجه گیری نهایی: مقایسه نتایج سمیت این سه نوع نانوذره در ناپلی آرتمیا، نشان داد که در غلظتهای مشابه، نانوذرات نقره شیمیایی تا 10 برابر سمی تر از نانوذرات بیوسنتزی بودند علاوه بر این سمیت نانوذرات نقره بیوسنتز شده توسط جلبکهای دریایی به نوع جلبک نیز بستگی دارد چرا که نانوذرات نقره بیوسنتز شده توسط U. flexuosa در مقایسه با نوع تهیه شده از S. boveanum پتانسیل سمیت کمتری را نشان دادند.
کلید واژگان
سمیتبیوسنتز
نانوذرات نقره
ماکروجلبک دریایی
آرتمیا فرانسیسکانا
شماره نشریه
1تاریخ نشر
2019-03-211398-01-01
ناشر
دانشگاه تهراندانشگاه تهران
سازمان پدید آورنده
گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان2گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
شاپا
2008-25252251-6190




