تأثیر پتانسیل ماتریک خاک و الگوی کارگذاری لولة آبده بر عملکرد و کارایی مصرف آب خیار گلخانه‌ای

Abstract

به‌منظور ارزیابی تأثیر پتانسیل ماتریک خاک و الگوی کارگذاری لولة آبده بر عملکرد و کارایی مصرف آب خیار گلخانه‌ای، آزمایشی در قالب طرح کرت‌های نواری دوبار خرد‌شده (استریپ اسپلیت پلات) با سه تکرار در منطقة جیرفت استان کرمان طی دو سال 1390 و 1391 اجرا شد. در این آزمایش، چهار آستانة پتانسیل (45=₁I، 55=₂I، 65=₃I و 75=₄I سانتی‌بار برای شروع آبیاری) به‌عنوان عامل اصلی، و چهار الگوی کارگذاری لولة آبده، شامل دو سیستم آبیاری قطره‌ای (سطحی ₁S و زیرسطحی ₂S) و دو آرایش لولة آبده (برای هر ردیف کاشت روی پشته (معمولی ₁L) و یک‌در‌میان بین دو ردیف کاشت ₂L) به‌عنوان عوامل فرعی مقایسه شدند. نتایج نشان داد شاخص‌های عملکرد، سطح برگ، ارتفاع بوته، طول و قطر میوه در آستانة پتانسیل 55 سانتی‌بار در مقایسه با نقطة پتانسیلی 45 سانتی‌بار، به‌ترتیب 2/1، 9/1، 35/0، 73/0 و 2/1 درصد کاهش داشت و با وجود این، صرفه‌جویی 700 متر مکعب آب در هکتار و افزایش 6/10 درصدی کارایی مصرف آب حاصل شد. از طرف دیگر صفات عملکرد و کارایی مصرف آب در سیستم آبیاری قطره‌ای زیرسطحی به‌ترتیب 6 و 13/6 درصد نسبت به سیستم آبیاری قطره‌ای سطحی و همچنین در آرایش لولة آبده به‌صورت معمولی (₁L) به‌ترتیب 5/7 و 7/7 درصد نسبت به آرایش لولة آبده به‌صورت یک‌درمیان (₂L) بیشتر بود.