تحلیل درک قانونی

Abstract

درعنوان قبل از ماده247 ق.م. معامله فضولی به معامله ای که موضوع آن مال غیراست، تعریف شده است. قانونگذار بعضی از معاملات فضولی را باطل( 625 ق.م)،بعضی دیگر را غیر نافذ با قابلیت نفوذ(247 ق.م)و بعضی را صحیح اما هنوز غیر موثر نسبت به عین ثالث می‌داند(223،362 و231 ق.م.).در عقد بیع (با مبیع مستحق للغیر)قانوناً مالکیت بایع شرط نیست لیکن تعهد(183ق.م)بایع فضولی درعقد صحیح مذکور این است که بعدا رضایت مالک "عین" را اخذ نماید. نقض تعهد مذکور موجب درک (وقفه در تملیک "عین" به مشتری به لحاظ مستحق للغیر در آمدن آن ) خواهد آمد که ضرر به مشتری است چون ایشان هنوز مالک عین مبیع نشده است. درک مذکور دفاع ندارد. تنها شیوه جبران درک، انجام اصل تعهد نقض شده می باشد بطوریکه با رضایت مالک "عین"، تملیک عین به مشتری تحقق می‌یابد.بایع مذکور ضامن اخذ رضایت می‌باشد. درک در قانون و در آثار حقوقدانان تعریف نشده است. در این مقاله نظر مختار این است که درک قانونی با تعریف ذکر شده درفضولی صحیح ، قابل تحلیل است (و نه در اقسام دیگر فضولی). بارضایت مالک عین، عقد موثر اما با رد مالک،فساد عقد معلوم می شود که تعرضی به وقوع و صحت سابق ندارد(223 ،365و 391 ق.م).