ناروزآمدی محتوا، پیامد تأخیر در انتشار مجله‌های علمی/ پژوهشی ایران

Abstract

<strong>هدف این پژوهش، تعیین میزان تأخیر انتشار مجله‌های علمی ایران در حوزه‌های شش‌گانه در طی سالهای مورد نظر و شناسایی دلایل این تأخیر و ارائه پیشنهادهای عملی برای انتشار به موقع مجله‌های علمی است. روش پژوهش، پیمایشی و توصیفی بوده است. داده‌ها </strong><strong>با</strong><strong> مراجعه به کتابخانه آستان قدس رضوی (بخش نشریات) و برخی از پایگاه‌های اطلاعاتی و سایت کمیسیون نشریه‌های علمی کشور و سایت </strong><strong>magiran</strong><strong> جمع‌آوری شد. یافته‌های حاصل از پژوهش نشان داد از 422 عنوان مجله علمی، 291 عنوان یعنی حدود 69% از مجلات با تأخیر منتشر می‌شوند. از این تعداد 3/21% از مجله‌ها فقط یک شماره و 27% بیش از سه شماره تأخیر دارند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که بیشترین میزان تأخیر انتشار مجله‌ها به ترتیب در حوزه‌های کشاورزی، علوم انسانی، علوم پایه، و کمترین میزان تأخیر به ترتیب در حوزه‌های علوم پزشکی، مهندسی و هنر بوده است. در این مقاله، مهمترین علل تأخیر انتشار مجله‌های علمی بررسی و برای بهبود وضعیت مجله‌های علمی، راهکارهایی ارائه گردیده است.</strong>