توسعه مدل خلق دانش سازمانی در شرکت‌های دانش‌بنیان ایران

Abstract

<strong>هدف پژوهش: </strong>این مقاله با هدف توسعه مدل خلق دانش سازمانی در شرکت‌های دانش‌بنیان ایران ارائه می‌شود. به این منظور از دو نظریه تناسب وظیفه- فناوری و نظریه رفتار برنامه‌ریزی شده، جهت بررسی تناسب فناوری اطلاعات با وظایف موجود و نیز واکاوی ابعاد روان‌شناختی افرادی که در شکل‌گیری فرایند خلق دانش در شرکت‌های دانش‌بنیان تأثیرگذارند استفاده شده است.<br /> <strong>روش‌شناسی: </strong>مقاله حاضر با روش تحلیل محتوای متون انجام گرفته که کاربست دو نظریه حوزه روان‌شناختی و فناوری اطلاعات را در توسعه خلق دانش سازمانی مورد بررسی قرار می‌دهد.<br /> <strong>یافته‌ها: </strong>شرکت‌های دانش‌بنیان، خلق دانش جدید را عنصر کلیدی خود در کسب برتری با سایر سازمان‌ها می‌دانند. ارکان عمده این فرایند را ابعاد روان‌شناختی افرادی که در خلق دانش سازمانی تأثیرگذارند، در کنار تناسب فناوری اطلاعات با وظایف موجود سازمانی تشکیل می‌دهند. مؤلفه‌هایی مانند نگرش، هنجار ذهنی و کنترل، نیت فرد را در خلق دانش سازمانی منعکس نموده و تناسب وظایف سازمانی با فناوری‌های موجود، از ارکان مهم شکل‌گیری و خلق دانش سازمانی می‌باشند.<br /> <strong>نتیجه‌گیری: </strong>شرکت‌های دانش‌بنیان به منظور بهینه‌سازی اهداف عمده خود که عبارتند از استفاده مؤثر از دانش موجود و نیز خلق دانش جدید، لازم است تا در بستر فعالیت‌های دانشی توجه ویژ‌ه‌ای به عوامل شناختی افراد و نیت رفتاری آن‌ها در بحث مشارکت در مراحل چهارگانه خلق دانش داشته باشند. همچنین در نظر داشتن تناسب فرایندهای کاری با فناوری‌های مورد استفاده می‌تواند تسهیل‌گر فعالیت‌ها و عامل سرعت بخشی به آن‌ها باشد؛ چرا که ساختار ایجاد شرکت‌های دانش‌بنیان بر مبنای رقابت، نوآوری و روزآمد بودن در رده فناوری و دانش تخصصی مربوطه است که همگی این موارد از طریق فناوری‌ها تسهیل می‌شوند.