ادواریهای علمی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری: رویکرد سیستمی رویکرد سیستمی

Abstract

<strong>ادواریهای علمی در تبادل و اشتراک یافته‌های علمی در جامعة دانشگاهی از ابزارهای اصلی به شمار می‌آیند و در سالهای اخیر در وزارت علوم، تحقیقات، و فناوری اهمیتی ویژه یافته‌اند. از این‌رو در این مقاله،‌ پس از ارائة سابقه و نقش ادواریهای علمی در ایران، وضعیت آنها در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری با نگرش سیستمی بررسی می‌شود. بر این اساس، ادواریها، با هفت موجودیت خارجی درگیر و خود دارای شش زیرسیستم اصلیِ منابع، قالب، محتوا، انتشار، داوری و ساختارند. در ادامه، رابطة این ادواریها با هر موجودیت خارجی و نیز وضعیت هر زیرسیستم، بررسی و وضعیت آنها تبیین می‌شوند. بررسی کاستیهای موجود پیرامون این ادواریها نشان می‌دهد جهت‌گیری اصلی این سیستم بر گسترش ارتباطهای علمی از این کانال، تسهیل ورود نشریه‌های جدید، و نیز تقویت جریان طبیعی برای رشد این‌گونه ادواریها قرار ندارد و بدین ترتیب دچار ناکارآمدیهایی شده است که آن را از هدفهای اصلی‌اش دور نگه ‌می‌دارد و موجب افت کارایی و اثربخشی این سیستم در کشور می‌شود. به همین دلیل نیز در پایان مقاله پیشنهادهایی برای برای بهبود وضعیت ادواریهای علمی ارائه شده‌ است.</strong><br /> <strong> </strong>