اثر غلظت‌های مختلف نفتالن‌استیک‌اسید و کینتین بر روی ریزازدیادی گیاه زینتی لیسیانتوس (Eustoma grandiflorum)

Abstract

یکی از مهم‌ترین و کاربردی‌ترین فنون کشت بافت گیاهی، ریزازدیادی است. لیسیانتوس (grandiflorum Eustoma) یک گیاه زینتی است که مطالعه‌ی کمی بر روی ریزازدیادی آن انجام شده است. هدف از این پژوهش، بررسی اثر غلظت-های مختلف نفتالن ‌استیک ‌اسید (NAA) و کینتین (KIN) بر روی ریزازدیادی لیسیانتوس بود. به این منظور، ریزنمونه‌ها در محیط موراشیگ و اسکوگ (MS) با غلظت‌های مختلف NAA و KIN (0، 5/0، 1 و 2 میلی‌گرم در لیتر) کشت شدند. نتایج نشان داد که بیشترین طول نوشاخه (با میانگین 325/2 سانتی‌متر در ریزنمونه)، در محیط کشت حاوی 1 میلی‌گرم در لیتر KIN (فاقد NAA) حاصل شد. بیشترین تعداد نوشاخه (با میانگین 800/2 و 550/2 در ریزنمونه)، در محیط‌های دارای 1 و 5/0 میلی‌گرم در لیتر KIN (فاقد NAA) تولید شد. بیشترین تعداد گره (با میانگین 358/8 عدد در ریزنمونه) در محیط حاوی 5/0 میلی‌گرم در لیتر KIN (فاقد NAA) به‌دست آمد. بیشترین تعداد نوریشه (با میانگین 650/2 در ریزنمونه)، در محیط کشت دارای 5/0 میلی‌گرم در لیتر NAA همراه با 2 میلی‌گرم در لیتر KIN تولید شد. گیاهان باززایی‌شده در شرایط خارج از آزمایشگاه، 100 درصد بقا را نشان دادند.