بررسی ارتباط بین پویایی عناصر غذایی و ترکیب شیمیایی لاشبرگ با نرخ تجزیه لاشبرگ در مراحل آخر فرآیند تجزیه

Abstract

مرحله آخر فرآیند تجزیه زمانی شروع می¬شود که تجزیه و تخریب لیگنین اتفاق می¬افتد، یعنی بعد از گذشت یکسال از شروع فرآیند. فاکتورهای تنظیم¬کننده تجزیه لیگنین و در نتیجه لاشبرگ در این مرحله کمتر شناخته شده و اطلاعات ما درخصوص چگونگی این فاکتورها در میان لاشبرگها و رویشگاههای گوناگون با شرایط اقلیمی و خاکی متفاوت، کمتر است. بنابراین جهت نیل به این مهم، مطالعه حاضر با هدف تعیین چگونگی کنترل تخریب لیگنین و در نتیجه نرخ از دست¬دهی ماده آلی لاشبرگ بوسیله نیتروژن، کلسیم و منگنز در لاشبرگ گونه¬های نوئل، توسکای ییلاقی و افراپلت در دو رویشگاه نوئل خالص و آمیخته بعد از گذشت 400 روز از فرآیند تجزیه در منطقه لاجیم انجام شد. نتایج نشان داد که نرخ تجزیه لاشبرگ گونه¬ها به غیر از افراپلت در رویشگاه نوئل آمیخته نسبت به نوئل خالص بیشتر بود. در رویشگاه نوئل خالص نرخ تجزیه لاشبرگها با غلظتهای منگنز و کلسیم ارتباط مثبت معنی¬داری داشت اما بین غلظتهای منگنز و کلسیم با غلظت لیگنین هیچ گونه ارتباط معنی¬داری وجود نداشت. در رویشگاه نوئل آمیخته غلظتهای نیتروژن و لیگنین با نرخ تجزیه لاشبرگها بترتیب ارتباط معنی¬دار مثبت و منفی داشتند. همچنین در این رویشگاه بین غلظتهای کلسیم با لیگنین ارتباط معنی¬دار منفی وجود داشت. در ارتباط با نوع لاشبرگ بغیر از لاشبرگ سوزنی¬برگ، که میزان نیتروژن به عنوان فاکتور تنظیم کننده نرخ تجزیه در مرحله آخر محسوب می¬گردد، هیچ یک از فاکتورهای کیفی توصیفی (نیتروژن، لیگنین، منگنز و کلسیم) بر نرخ تجزیه لاشبرگ در مرحله آخر تاثیر نداشتند.