تأثیر چهار هفته تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون بر برخی شاخص‌های آنابولیکی و کاتابولیکی مردان کم تحرک

Abstract

زمینه و هدف: به تازگی استفاده از تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون (BFR) به عنوان جایگزینی برای تمرینات مقاومتی سنگین برای افراد میانسال و سالمند توصیه شده است. لذا، هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرین مقاومتی با و بدون BFR بر سطوح عوامل هورمونی آنابولیک و کاتابولیک در مردان میانسال کم‌تحرک بود. روش‌شناسی: در مطالعه نیمه‌تجربی حاضر 20 مرد میانسال (53/2±65/47 سال) داوطلب انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین مقاومتی با (BFR) و بدون محدودیت جریان خون (NBFR) قرار گرفتند. 4 هفته‌ تمرین مقاومتی گروه BFR شامل حرکت جلو پا و پرس پا با شدت 20 درصد 1-RM، یک ست 30 تکراری و 2 ست 15 تکراری و گروه NBFR شامل همان حرکات با شدت 80 درصد 1-RM در سه ست 10 تکراری بود، اجرا شد. نمونه‌های خونی قبل، بلافاصله بعد (برای هورمون‌های تستوسترون و کورتیزول و لاکتات) و 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی (برای هورمون رشد و عامل رشد شبه انسولینی–1) اخذ شد. داده‌ها با آزمون‌های آماری تحلیل واریانس و تی مستقل در سطح معنی‌داری کمتر از 05/0 آنالیز شدند. یافته­ها: افزایش غلظت استراحتی هورمون رشد (001/0=P)، IGF-I (001/0=P) و پاسخ تستوسترون (001/0=P) سرمی پس از پروتکل تحقیق معنی‌داری بود. همچنین، تنها افزایش GH استراحتی در گروه BFR به طور معنی‌داری بیشتر از گروه NBFR بود (04/0P<). با این حال، تمرین مقاومتی با (11/0=P) و بدون BFR (53/0=P) باعث تغییر معنی‌داری در غلظت کورتیزول نشد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد احتمالاً تمرینات مقاومتی با BFR طی دوره میانسالی روش مناسبی برای به تعویق انداختن آثار نامطلوب ناشی افزایش سن بر عوامل هورمونی آنابولیک است.