رویکردهای دموکراتیک در برنامهریزی شهری و ظهور نظریه مجادلهای (اگونیسم)
دریافت مدرک
FullText
اندازه فایل:
516.0کیلوبایتنوع فايل (MIME):
PDFنوع مدرک
Textعلمی- پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
در طی چند دهه اخیر رویه های دموکراتیک به عنوان هسته اصلی بیشتر شیوه های برنامه ریزی شهری مطرح بوده است. در این رابطه پژوهش پیش رو به شیوه ای توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش فراتحلیل به بازخوانی رویه های دموکراتیک در بطن نظریه های برنامه ریزی و دموکراسی پرداخته و نحوه برهمکنش پاردایمی بین آنها را مورد کنکاش قرار داده است. مسئله اصلی تکوین عمل برنامه ریزی مبتنی بر خواست عموم و عجین با ماهیت دموکراتیک آن می باشد که نتایج این پژوهش نشان میدهد با گذار به دوران پسامدرن چشم انداز برنامهریزی در همسوی با رویههای دموکراتیک با سوژههای همچون خواست عمومی، وفاق، تکثر گرایی، عدم قطعیت و عرصه های مجادله ای پیوند خورده است. بر همین اساس نظریه برنامهریزی در چرخش پارادایمی خود به سمت برنامه ریزی مجادله ای (اگونیسم) به عنوان یک سازوکار پاسخگویی دموکراتیک و با پشتوانه فکری دموکراسی مجادلهای گرایش پیدا نموده است. لذا این پژوهش سعی در شناخت و بسترسازی ظهور تئوریهای نوین دموکراتیک و بویژه تئوری اگونیسم در ایران داشته و به تبع آن پایه گذاری گفتمانهای اجتماعی در جهت تبدیل ستیزه گری به مجادله، تبدیل دشمن به مخالف و خشونت به رقابت.
کلید واژگان
نظریه برنامه ریزیدموکراسی شورایی
برنامه ریزی (اگونیسم) مجادله ای
شماره نشریه
16تاریخ نشر
2018-11-221397-09-01
ناشر
دانشگاه مازندران شاپا: 0832-2383University of Mazandaran
سازمان پدید آورنده
گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایراندانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
