ارتباط میان استقامت مرکزی و تعادل ایستا در ورزشکاران مرد اسکی اسنوبرد

Abstract

چکیده<br />زمینه و هدف:<br />اسکی از ورزشهای زمستانی پرطرفدار در سرتاسر جهان است که خطر سقوط و افتادنها در این ورزش بسیار بالا است. نتایج تحقیقات<br />نشان میدهند ضعف تعادل یکی از مهمترین عوامل خطر افتادن و در پیآن افزایش احتمال وقوع آسیبها به حساب میآید. از این رو در<br />پیشگیری و کاهش این آسیبها هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین استقامت مرکزی و تعادل ایستا در ورزشکاران اسکی اسنوبرد<br />بود.<br />روش شناسی:<br />با توجه به محدودیّت در گزینش آزمودنیها، نمونه آماری این تحقیق شامل 40 نفر از ورزشکاران مرد با حداقل 6 فصل سابقهی فعالیت<br />در اسکی اسنوبرد بود )میانگین سن 30 / 3 ± 85 / 26 سال، قد 08 / 6 ± 45 / 180 سانتیمتر، وزن 14 / 6 ± 86 / 79 کیلوگرم و سابقه ورزشی 53 / 4<br />±70/12 فصل(. آزمودنیها به صورت غیرتصادفی و هدفدار انتخاب شدند. در این پژوهش، استقامت مرکزی به وسیله پروتکل استقامت<br />مک گیل ) 2007 ( شامل آزمونهای استقامت فلکشن تنه، اکستنشن تنه و فلکشن جانبی تنه اندازهگیری شد و برای ارزیابی تعادل ایستا از<br />آزمون لکلک استفاده شد. دادهها پس از بررسی توصیفی، با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار<br />گرفتند) 05 / 0P˂ )<br />یافتهها:<br />نتایج آزمون همبستگی نشان داد بین استقامت مرکزی و تعادل ایستا ارتباط معنیداری وجود دارد) 05 / 0P˂ )<br />نتیجهگیری:<br />با توجه به ارتباط معنیدار میان استقامت مرکزی و تعادل ایستای ورزشکاران اسکی اسنوبرد و اهمیّت تعادل در این رشته ورزشی،<br />تقویت استقامت عضلات مرکزی برای بهبود تعادل ایستای اسنوبرد بازان در کنار برنامههای تمرینی دیگر ضروری به نظر میرسد.