تاثیر یک دوره تمرینات عملکردی بر تعادل ایستا و پویای مردان سالمند

Abstract

<strong>چکیده</strong> <strong>زمینه و هدف:</strong> از دست دادن تعادل و زمین خوردن، ششمین علت مرگ و میر در جمعیت سالمندان است که معمولاً با برخی از بیماری­ها و ناتوانی­ها همراه است. بنابراین تمریناتی که به بهبود پایداری و تعادل این قشر از جامعه کمک کند، از اهمیت بالایی برخوردار است. بنابراین هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر ده هفته تمرین عملکردی ترکیبی بر تعادل ایستا و پویای مردان سالمند سالم بود. <strong>روش­شناسی:</strong> بدین منظور 40 مرد سالمند سالم 80-65 سال با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و در این تحقیق شرکت کردند. از آزمون­های برخاستن و رفتن زمان­دار و شارپند‌‌‌‌‌‌‌‌ رومبرگ به­ترتیب برای اندازه­گیری تعادل پویا و تعادل ایستا در پیش­ و پس­آزمون استفاده شد. گروه تجربی به مدت 10 هفته هر هفته 3 جلسه به انجام تمرینات عملکردی پرداختند. <strong>یافته­ها:</strong> نتایج نشان داد که بین میانگین تعدیل شده آزمون شارپند رومبرگ با چشمان باز در گروه تمرینات عملکردی و کنترل سالمندان تفاوت معنی­داری وجود دارد (001/0=p، 06/19=(38 ،1)F). همچنین بین میانگین تعدیل شده آزمون شارپند رومبرگ با چشمان بسته (001/0=p، 22/169=(38 ،1)F) و آزمون برخاستن و راه رفتن گروه تمرینات عملکردی و کنترل آزمودنی­ها تفاوت معنی­داری وجود دارد (001/0=p، 36/115=(38 ،1)F). <strong>نتیجه‌گیری:</strong> از آن­جایی­که تمرینات عملکردی مشابه شرایط زندگی واقعی و روزمره افراد است، لذا به نظر می­رسد طبق اصل ویژگی تمرین، این نوع تمرینات بتوانند موجب بهبود تعادل ایستا و پویای مردان سالمند شوند.