اثر آنی تمرینات ثبات مرکزی بر تعادل ورزشکاران با بی‌ثباتی عملکردی مچ پا

Abstract

زمینه و هدف: با توجه به اهمیت تمرینات ثبات مرکزی و همچنین شیوع بالای اسپرین و ناپایداری عملکردی مچ پا و متعاقب آن کاهش تعادل بعنوان یک عامل خطر در وقوع اسپرین مجدد مچ پا، انجام تمرینات ثبات مرکزی با هدف ایجاد ثبات در ناحیه مرکزی بدن می­تواند نقش به­سزایی در بهبود تعادل داشته باشد، لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر کوتاه مدت تمرینات ثبات مرکزی روی تعادل ایستا و پویای ورزشکاران مبتلاء به بی­ثباتی عملکردی مچ پا می­باشد. روش شناسی: 30 مرد ورزشکار دانشگاهی مبتلاء به ناپایداری عملکردی مچ پا در این تحقیق شرکت کردند، پس از غربالگری اولیه و شناسایی ورزشکاران واجد شرایط با استفاده از پرسشنامه ارزیابی عملکرد مفصل مچ پا، آزمودنی­ها به دو گروه تجربی (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. ورزشکاران گروه تجربی دو نوع از تمرینات ثبات مرکزی را در یک جلسه تمرینی انجام دادند. یافته­ها: نتایج آزمون آماری نشان داد که پس از انجام تمرینات ثبات مرکزی بصورت کوتاه مدت و تک جلسه­ای، تعادل پویا براساس میزان دسترسی در جهت­های مختلف و تعادل ایستا براساس تعداد خطا، درگروه تمرینی نسبت به گروه کنترل بهبود پیدا می­کند (05/0>p). بحث و نتیجه­گیری: چنین به­نظر می­رسد که عضلات ثبات دهنده مرکزی در کنترل مفاصل پروکسیمال و دیستال برای بهبود تعادل ایستا و پویای ورزشکاران دارای بی­ثباتی عملکردی مچ پا نقش مهمی دارند و انجام این تمرینات در کوتاه مدت می­تواند در تعادل ورزشکاران دارای بی­ثباتی عملکردی اثر مثبت داشته باشدو پیشنهاد می­شود که جهت بهبود تعادل ورزشکاران دارای بی­ثباتی عملکردی مچ پا علاوه بر تمرین دادن عضلات ناحیه مچ پا، عضلات ثبات دهنده مرکزی نیز تمرین داده شوند.