برنامه‌ریزی راهبردی توسعه محلات دارای فقر شهری(موردمطالعه: منطقه 17 تهران)

Abstract

<strong>مقدمه و هدف پژوهش: </strong>شناسایی و تعیین محلات مسئله‌دار و فرودست شهری یکی از موضوعات مهم مدیریت شهری محسوب می­گردد. مقاله حاضر، تلاشی است تا با استفاده از ابعاد کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در منطقه 17 شهر تهران به شناسایی محلات دارای فقر شهری و برنامه­ریزی توسعه محله محور آن­ها بپردازد. <strong>روش پژوهش: </strong>الگوی حاکم بر این پژوهش، تحلیلی-کاربردی می­باشد، جهت شناسایی محلات دارای فقر شهری منطقه 17 شهر تهران با استفاده از مدل تاپسیس از بلوک آماری سال 1390 و نقشه­ کاربری اراضی منطقه17 در محیط نرم­افزار ArcGIS،SPSS و EXCEL استفاده و درنهایت با استفاده از تکنیک آیدا پروژه­های راهبردی تولید شده است. <strong>یافته‌ها: </strong>با بهره­گیری از مدل تاپسیس به سطح­بندی محلات منطقه پرداخته و درنهایت محلات مقدم و آذری به‌عنوان محلات دارای فقر شهری و محلات اهداف برنامه­ریزی انتخاب و با توجه به پتانسیل و مشکلات موجود در این محلات به ارائه راهبرد و سیاست­هایی در جهت توسعه محله محور و درنهایت با استفاده از تکنیک تحلیل عرصه­های تصمیم­گیری مرتبط (آیدا)، به تولید پروژه­های راهبردی در جهت به مطلوبیت رسیدن وضعیت زندگی در محلات هدف پرداخته است. <strong>نتیجه‌گیری: </strong>نتیجه پژوهش حاکی از آن است که بعد کالبدی محلات مسئله­دار مقدم و آذری نسبت به سایر ابعاد شرایط نامساعدتری دارد به همین دلیل بخش اعظم برنامه‌ریزی‌ها بر روی این بعد صورت گرفته است.