نقش مدیریت شهری در ارتقاء شاخص‌های خوشبختی شهروندان (مطالعه موردی شهروندان ساکن در ناحیه 3 منطقه 5 شهرداری تهران)

Abstract

<strong>هدف تحقیق:</strong> یکی از عوامل مهم و بنیادی در توسعه پایدار و ثبات حاکمیت در نظام فرهنگی و اجتماعی هر کشور، بالا بودن میزان رضایتمندی شهروندان و احساس سرزندگی و خوشبختی آنان در آن جامعه است. اگر جامعه در قالب یک بدن زنده در نظر گرفته شود، بررسی علائم حیاتی بدن، به مثابهبررسی شاخص‌های کلیدی جامعه است. لذا اندازه گیری و پایش مولفه‌های حیاتی جامعه به صورت اثر بخش و مداوم و بررسی دقیق روند پیشرفت آن امری ضروری است. کارامد‌ترین حکومتها، حکومتهایی هستند که با برنامه‌ریزی صحیح کوتاه و بلند مدت بتوانند شاخص‌های موثر شناخته شده را در جهت بهبود، مدیریت کنند. <br />این تحقیق در صدد است تا نقش مدیریت شهری در ارتقاء شاخص‌های مدل طراحی شده را در جهت تبدیل شرایط موجود به وضع مطلوب، برجسته نماید. <br /><strong>روش تحقیق:</strong> در این تحقیق ابتدا مدلی کاربردی و بومی براساس چند مولفه فرهنگی از جمله سرمایه اجتماعی، ایمنی و امنیت، حاکمیت، حس شادکامی و... طراحی گردید. سپس تحقیق مذکور به بررسی نقش مدیریت شهری در ارتقاء شاخص‌های چند گانه با استفاده از پرسشنامه در بین جامعه آماری ساکنین ناحیه 3 منطقه 5 شهرداری تهران پرداخته و نتایج تحقیق مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. <br /><strong>نتایج تحقیق:</strong> پس ازتحلیل اطلاعات و آزمون فرضیه‌های تحقیق، نتایج نشان داد که بین مولفه‌های مدیریت شهری و اکثر شاخص‌های مورد بررسی ارتباط معنی داری وجود دارد و مدیریت شهری میتواند در بهبود و ارتقای این شاخص‌ها نقش موثری داشته باشد. همچنین وضعیت شاخص‌ها در جامعه اماری مورد بررسی به وضوح توسط نمودارهای اماری نشان داده شده است. لذا با توجه به اهداف و برنامه‌های استراتژیک تدوین شده توسط شهرداری منطقه 5 در سال 1390 در جهت افزایش رضایتمندی و ارتقاء شاخص‌های فرهنگی واجتماعی جامعه و تعیین اولویتهای فرهنگی، راهکارهایی پیشنهاد شده است که میتواند قابل استناد و استفاده در کلیه سطوح مدیریت شهریقرار گیرد. <br />