مروری بر علل شیوع و کنترل رفتارهای کلیشه‌ای در اسب‌های ورزشی

Abstract

امروزه اسب­‌های ورزشی در انتخاب جیره‌­ی خوراکی، ارتباطات اجتماعی و میزان تحرک، با محدودیت­‌هایی روبه‌­رو هستند، که گاهی زمینه‌­ساز تنش است. سازوکار­هایی با ایجاد تغییر در رفتار، به سازگاری اسب با عوامل تنش‌­زا کمک می­‌کنند. برخی از این سازوکارها، اسب را تشویق به انجام رفتارهایی تکرارشونده می­‌کنند، که تحت عنوان رفتارهای کلیشه­‌ای شناخته شده و به عنوان تهدیدی برای رفاه اسب، محسوب می­‌شوند. رفتارهای کلیشه‌­ای نخستین بار در دوره­ از شیرگیری مشاهده شده‌­اند و به نظر می­‌رسد، که تنش از شیرگیری در وقوع آن مؤثر است. همچنین کمبود فیبر، در دسترس نبودن علوفه­‌ی کافی، بی­‌حوصلگی، ارتباط اجتماعی محدود و تمرین کم، با افزایش رفتارهای کلیشه‌­ای در ارتباط است. روش­‌های دارویی و فیزیکی مختلفی برای کنترل رفتارهای کلیشه‌­ای وجود دارد، امّا اغلب این روش‌­ها با سرکوب ­سازوکارهای طبیعی تعدیل­‌کننده تنش، اسب را مضطرب‌تر کرده و کمکی به رفع علت رفتارهای کلیشه‌­ای نمی­‌کنند، به همین دلیل، به نظر می‌­رسد، که بهبود عوامل مدیریتی، با کنترل و کاهش عوامل تنش‌­زا، مؤثرتر واقع شده و در عین حال کم هزینه‌­تر است.