تأثیرات طبیعت گردی بر روی گونه‌های آسیب پذیر حیات وحش

Abstract

با وجود تاثیرات اندک طبیعت­گردی بر روی مناطق حفاظت شده و گونه­های حیات وحش، در صورت مدیریت نادرست گاهی شاهد اثرات زیانبار این نوع از صنعت بر روی گونه­های حیات وحش نیز می­باشیم. گردشگری مبتنی بر طبیعت و طبیعت­گردی هر دو از فعالیت‌های بسیار محبوب و پرطرفدار می‌باشند، که سالیانه درآمدی به ارزش میلیون‌ها دلار در سال را تولید می­کنند. همچنین هر ساله بر میزان تولید ناخالص طبیعت­گردی در دنیا افزوده می­شود. بااین‌حال، تعاملات میان حیات‌وحش و انسان، حتی زمانی که رفاه جانوران در نظر گرفته می‌شود، اغلب رفتار جانوران را تغییر می‌دهد. به عنوان مثال غذا دادن به آن‌ها ممکن است پرخاشگری را در بین آن‌ها افزایش داده و موجب زخمی شدن و نزاع بین افراد آن‌ها نیز شود. تغذیه دستی گونه­ها و به خصوص گونه­های طعمه موجب تغییرات رفتاری و عادت کردن غیر متعارف گونه­ها جانوران به خطراتی که می­تواند بقای آنها را تهدید نماید، می­شود. وابستگی مالی مناطق حفاظت شده به حضور گردشگران برای بازدید از مناطق باعث آسیب پذیر شدن مناطق گونه های موجود در آنها بخصوص گونه­های در خطر انقراض می­شود. به طوری که به ایجاد یک رکود در بازار گردشگری خطر از دست دادن گونه­ها به شدت افزایش خواهد یافت. لذا برقراری توازن و تعادل مدیریت شده بین وابستگی یا عدم پذیرش گردشگران در مناطق حفاظت شده ایجاد شود تا بتوان از آسیب­های احتمالی هر دو طیف رفتاری در امان بود.