ایالات متحده آمریکا و بحران کویت (۱۹۹۰-۱۹۹۱) (تکیه بر امنیت انرژی)

Abstract

اگرچه دولت ایالات متّحده­ی آمریکا با سیاست جانبداری از حقوق ملّت­ها و دفاع از دموکراسی در نقاط مختلف جهان، از جمله خلیج فارس حضور یافته است امّا بحران کویت درسال 1990 و دخالت نظامی ایالات متّحده­ی آمریکا پرسش­های جدیدی را فراروی دلایل دخالت این کشور مطرح کرد. بحران کویت نشان داد که مسائلی از قبیل نفت و امنیّت انرژی اولویّت اوّل را در سیاست خارجی ایالات متّحده در منطقه­ی خلیج فارس داشته است و این در راستای استراتژی­های دراز مدّت ایالات متّحده در ارتباط با منطقه­ی نفت خیز خلیج فارس بوده است. لذا فرضیه­ی نوشتار پیش رو این است که با توجّه به تجربه­های ناخوشایندی که ایالات متّحده­ی آمریکا از بحران­های نفتی قبلی (شوک نفتی 4- 1973 و شوک نفتی جنگ ایران و عراق) داشته است از وقوع یک شوک نفتی دیگر بیمناک بود و لذا می­بایست برای جلوگیری از وقوع آن اقدام جدّی انجام می­داد. مصادف شدن حمله­ی عراق به کویت و تضعیف و فروپاشی اتّحاد جماهیر شوروی برای ایالات متّحده، فرصتی مناسب بود که در راستای استراتژی بلند مدّت­اش سلطه­ی خویش را بر منطقه اعمال کند. لذا مسئله­ی حقوق بشر و دفاع از مردم کویت تنها بهانه­ای بیش نبود. روش به کار گرفته شده در این مقاله، روشی توصیفی- تحلیلی است.