تحلیل ساختاری عوامل اجتماعی مرتبط با سرقت در شهر اصفهان با تاکید بر پیشنهادات پیشگیرانه

Abstract

سرقت یکی از مسایل اجتماعی جوامع انسانی امروز است که برای بسیاری از افراد جامعه تهدیدی جدی به شمار می‌رود. هدف این پژوهش بررسی عوامل اجتماعی مرتبط با سرقت در شهر اصفهان است که به روش پیمایشی و کمی انجام شده است. از تعداد 3800 نفر جامعه آماری سارقان دربند، تعداد 348 نفر به کمک فرمول کوکران به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. به منظور مقایسه اثر متغیرهای مستقل تحقیق بر وابسته، از آزمون‌های متعددی از جمله تحلیل واریانس و ضرایب همبستگی استفاده شده و برای آزمون مدل از مدلسازی معادله ساختاری استفاده شده است. نتایج نشان داده است که در تحلیل رگرسیون مقدار ضریب تعیین تعدیل شده برابر با 251/0 بوده که گویای این واقعیت آماری است که 25 درصد از کل میزان سرقت سارقان زندان مرکزی شهر اصفهان وابسته به 15 متغیر مستقل؛ جرم‌خیزی محل سکونت، شدت فقر، اعتقادات مذهبی، تحصیلات، سن، رسانه‌های خارجی، جنسیت، تسهیل سرقت از گردشگران، نظام ارزشی، تجربه مثبت از سرقت، پیشگیری مردمی، پیشگیری پلیس، سهل‌انگاری قربانی، عوامل تسهیل کننده سرقت و فضای کالبدی است. به عبارت دیگر متغیرهای مستقل 25 درصد واریانس متغیر وابسته میزان سرقت را برآورد (پیش‌بینی) می‌کنند. در مورد نتایج حاصل از مدل سازی نیز می‌توان گفت؛ با اطمینان بالا تا 95 درصد نتایج حاصل از مدل سازی معادله ساختاری و آزمون فرضیات در راستای هم هستند، در نهایت هم پیشنهادات پیشگیرانه از جرم سرقت ارایه شده است.