تعیین میزان بهره‌وری آب ذرت در دو شیوۀ مدیریت آبیاری جویچه‌ای با دبی پیوسته و کاهش دبی تحت سطوح مختلف نیتروژن

Abstract

<strong>مدیریت</strong><strong>مصرف</strong><strong>نیتروژن</strong><strong>در</strong><strong>شرایط</strong><strong>کمبود</strong><strong>آب</strong><strong>یکی</strong><strong>از</strong><strong>عوامل</strong><strong>مهم</strong><strong>در</strong><strong>بهبود</strong><strong>عملکرد</strong><strong>ذرت</strong><strong>می</strong><strong>باشد</strong><strong>. به منظور بررسی اثر مدیریت آبیاری و مقادیر مختلف کود نیتروژن بر عملکرد، اجزای عملکرد دانه و بهره‌وری آب ذرت</strong><strong>، </strong><strong>این آزمایش در سال زراعی 94-1393 به صورت کرت­های خرد شده در قالب بلوک‌های کامل تصادفی و با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز انجام گرفت. عامل اصلی شامل دو شیوه مدیریت آبیاری جویچه‌ای (با دبی پیوسته و کاهش دبی) بود. مقادیر نیتروژن در چهار سطح صفر، 50، 75 و 100 درصد تامین نیاز نیتروژن به عنوان تیمار فرعی طرح گردید. بررسی عملکرد و اجزای عملکرد تیمارهای معرفی شده نشان داد که کاهش مصرف کود نیتروژن به­صورت معنی‌دار سبب کاهش عملکرد و اجزای عملکرد گیاه ذرت می‌شود. در این تحقیق برای عملکرد دانه ذرت مقادیری بین 5/5 تا 6/10 تن در هکتار و برای عملکرد بیولوژیکی ارقامی در بازه 2/12 تا 9/34 تن در هکتار به­دست آمد. بیشترین بهره‌وری آب دانه برابر 25/1 کیلوگرم در متر مکعب و بیشترین بهره‌وری آب بیولوژیکی برابر 15/4 کیلوگرم در مترمکعب مربوط به آبیاری با کاهش دبی با دریافت 100 درصد نیاز نیتروژن بدست آمد. از طرفی مصرف کامل کود نیتروژن سبب تولید حداکثر محصول ذرت شده است. بر اساس نتایج این مطالعه توصیه می شود ضمن توجه به افزایش بهره‌وری آب (با کاهش مصرف آب)، در راستای افزایش عملکرد محصول نیز اقداماتی صورت گیرد.</strong>