مقاله پژوهشی: بررسی و اولویت‌بندی تهدیدات سنجش‌ازدور حوزه‌ نظامی جمهوری اسلامی ایران

Abstract

استفاده‌ مؤثر از برتری اطلاعاتی در درگیر‌ی‌های نظامی، یک محیط فعال را برای فرمانده ایجاد می‌کند تا با کمک آن، راهبردهای ابتکاری، اصول عملیاتی و مانورهای رزمی را هرچه مطلوب‌تر اجرا کند. از یک‌سو، نادیده گرفتن هرگونه تهدید در حوزه‌ اطلاعات نظامی - ‌امنیتی خودی می‌تواند در پیشرفت عملیات و سهولت دستیابی دشمن به اهداف آن اثر مستقیم داشته باشد و از سوی دیگر فناوری‌های نوین عصر اطلاعات با تغییر تاکتیک‌ها، تکنیک‌ها و رویه‌ها منجر به افزایش ظرفیت‌های سامانه‌های کسب اطلاعات به‌ویژه در حوزه‌ «سنجش‌ازدور» گردیده است. این توانمندی خود می‌تواند برای هر فرمانده یک ویژگی خاص در کنترل نیروهای عملیاتی و ارتقاء مدیریت صحنه‌ نبرد در مراحل قبل، حین و بعد از حمله یا دفاع تلقی گردد. این تحقیق با ماهیت اکتشافی در راستای تأمین بخشی از نیازمندی جهت تدوین الگوی راهبردی دفاع غیرعامل در مقابله با تهدیدات «سنجش‌ازدور»، انجام که در آن از راهبرد نظریه داده بنیاد استفاده‌شده است. جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها به‌طور آگاهانه هم‌زمان انجام و در فاز کمی نیز با طراحی پرسشنامه برگرفته از کدگذاری با روش نمونه‌گیری هدفمند در جامعه هدف توزیع و درنهایت موردبررسی قرار گرفت. با استفاده از آزمون فریدمن اولویت‌بندی متغیرها تعیین و در انتها اولویت‌بندی کیفی با استفاده از داده‌های کمی بازنگری و مشخص گردید که سنجنده‌های «راداری»، «حرارتی»، «فرا طیفی»، «اپتیکی چند طیفی (مرئی)»، «اپتیکی پنکروماتیک (مرئی)»، «لیزری (لیدار)» و «ماکروویو غیرفعال» نسبت به دیگر تهدیدات «سنجش‌ازدور» از اولویت بالاتری برخوردار هستند.