مقاله پژوهشی: تدوین راهبردهای همکاری دفاعی امنیتی جمهوری اسلامی ایران با سودان

Abstract

همکاری­های دفاعی امنیتی جمهوری اسلامی ایران و سودان پس از حدود سه دهه روابط نزدیک، در سال 1394 ه.ش با تغییر رفتار دولتمردان سودانی رو به افول گذاشت و سپس کاملاً قطع شد. در طی این دوران، سه رخداد بزرگ ازجمله پیوستن ارتش سودان به ائتلاف عربی ضد یمن، سرنگونی رئیس‌جمهور (عمر البشیر) و تشکیل دولت موقت با مداخله مردم در سودان رخ‌داده است. اگرچه هنوز گام عملی برای روابط با سودان برداشته نشده است، اما تدوین راهبردهای همکاری دفاعی امنیتی می­تواند در روابط همکاری­های آتی، مؤثر باشد. بدین ترتیب، تحقیق حاضر به دنبال پاسخگویی به این سؤال است که راهبردهای همکاری دفاعی- امنیتی جمهوری اسلامی ایران با کشور سودان کدام­اند؟ تحقیق حاضر کاربردی- توسعه‌ای و روش تحقیق از نوع موردی - زمینه­ای است. جامعه آماری موردنظر در این تحقیق را خبرگان این حوزه به تعداد 47 نفر تشکیل داده­اند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، همه­ افراد جامعه آماری به‌عنوان جامعه نمونه انتخاب‌شده‌اند. در پژوهش حاضر برای جمع‌آوری اطلاعات از روش مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته استفاده‌شده است. برای تجزیه‌وتحلیل یافته‌ها از روش‌های آماری توصیفی و آمار استنباطی (آزمون معادلات ساختاری و تحلیل عاملی اکتشافی) برای رتبه‌بندی راهبردهای شناسایی‌شده از روش Topsis استفاده‌شده است. برای تعیین راهبردهای همکاری دفاعی امنیتی تعداد 8 ضعف، 19 قوت، 21 فرصت و 21 تهدید شناسایی که درنهایت 8 راهبرد تدوین شد و راهبرد " حمایت جمهوری اسلامی ایران از تغییر نظام سیاسی در سودان (تحولات اخیر) با استفاده از دیپلماسی رسانه‌ای، ظرفیت‌های مردمی، شیوخ و نخبگان سودانی و جریان‌های اسلامی به‌منظور تحقق و شکل‌گیری نظام اسلامی در سودان و تضعیف مداخله دولت­های مرتجع عربی در تحولات داخلی سودان" به‌عنوان مهم‌ترین راهبرد معرفی گردید.