چالش‌ها و راهکارهای توسعه و همگانی سازی رشته شنا در ایران

Abstract

هدف پژوهش ، تحلیل چالشهای رشته شنا و راهکارهای توسعه آن در ایران بود. روش تحقیق از نوع تلفیقی با استفاده از رویکردهای کیفی و کمی بود. جامعه تحقیق، در روش کیفی 16 نفرشرکت کننده شامل متخصصان رشته مدیریت ورزشی ، مدیران باسابقه استخرها، ورزشکاران باسابقه و عضو تیمهای ملی و باشگاهی، و مدیران فدراسیون شنای بودند. روش نمونه گیری هدفمند بود. در بخش پیمایش، کاربران مجموعه‌های شنای شهر تهران (100000≤N ) مورد توجه قرار گرفتند و حجم نمونه 384 نفر تعیین شد و برای دستیابی به افراد نمونه تحقیق از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای مرحله‌ای استفاده شد. ابزار اندازه‌گیری، پرسشنامه نیمه‌ساختار یافته برای بخش کیفی و پرسشنامه محقق‌ساخته برای بخش کمی بود که پس از اطمینان از روایی و پایایی استفاده شد. برای تحلیل داده ها، در بخش کیفی، از روش تحلیل تماتیک ولکات و در روش کمی آزمونهای مقایسه تک گروهی، بین گروهی، تحلیل واریانس و آزمون رتبه‌بندی فریدمن استفاده شد. نتایج نشان داد که از نظر جامعه تحقیق وضعیت موجود رشته شنا در کشور نامطلوب است و دلایل آن، به مشکلات اقتصادی، محدودیتهای فرهنگی و قانونی، کمبود زیرساخت و منابع، مدیریت ناکارآمددر این رشته مربوط است. همچنین راهکارهای همگانی سازی و توسعه رشته شنا در کشور عبارتنداز: برنامه ریزی اقتصادی، بهبود مدیریت منابع ، مدیریت بازاریابی و ارتباطات، برنامه ریزی فراگیر عدالت محور. در بین عوامل توسعه و همگانی سازی رشته شنا در بین خبرگان، مهمترین راهکار، توجه به عوامل مدیریتی معرفی شد؛ در حالیکه از نظر کاربران مهمترین راهکار عامل اقتصاد بود.