تحلیل فضایی توزیع خدمات شهری با رویکرد عدالت اجتماعی(مطالعه موردی: منطقه 11 شهر تهران)

Abstract

امروزه با روند فزاینده شهرنشینی و توسعه بی‌ضابطه و بی‌شائبه شهرها توزیع عادلانه و متوازن خدمات در شهرها با چالش روبرو شده است. علاوه بر این سیاست‌های مدیریتی نیز به قطبی شدن ساختار فضایی در بین نواحی شهرها منجر شده است که کیفیت نامطلوب فضایی را در برداشته است. این عوامل عدالت اجتماعی را در میان فضاهای شهری با مشکل مواجه کرده است. در این راستا پژوهش حاضر سعی دارد توزیع فضایی خدمات شهری منطقه 11 شهر تهران باهدف سنجش عدالت اجتماعی در بین نواحی این منطقه را بررسی کند. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی، روش جمع‌آوری اطلاعات اسنادی و میدانی و با تکنیک پرسشنامه‌ای است. جامعه آماری تحقیق گروه خبرگان می‌باشند. حجم نمونه به تعداد 25 نفر با استفاده از روش گلوله برفی به‌ دست ‌آمده است.شاخص‌ها در قالب پرسشنامه که دارای طیف 5 گزینه‌ای لیکرت بود، بین نمونه آماری توزیع گردید. برای تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها از روش‌های سوارا و واسپاس استفاده‌ شده است. نتایج تحقیق نشان‌دهنده توزیع نامتعادل خدمات شهری در سطح نواحی منطقه 11 شهر تهران است. به‌گونه‌ای که از نظر دارا بودن شاخص‌های خدمات شهری ناحیه دو با ضریب امتیاز2/23 در رتبه اول، ناحیه سوم با ضریب امتیازی67/22 ، ناحیه یک با ضریب امتیاز35/22 و در نهایت ناحیه چهارم با ضریب امتیاز 15/22 به ترتیب دارای بیشترین و کمترین رتبه خدمات شهری از مجموع شاخص‌ها را دارا می‌باشد. این نتایج بیانگر عدم عدالت اجتماعی در توزیع خدمات شهری در منطقه 11 شهر تهران می‌باشد.