بررسی اثرات خشکسالی بر ناپایداری اراضی کشاورزی دشت سگزی

Abstract

به منظور ارزیابی اثرات خشکسالی بر ناپایداری کشاورزی شهرستان سگزی به‌عنوان منطقۀ مورد مطالعه انتخاب گردید و چهار کاربری غالب منطقه شامل اراضی بایر‏، باغی‏، کشاورزی و مرتعی(تیمار شاهد) به‌عنوان تیمارهای مورد مطالعه در نظر گرفته شدند، نمونه برداری از خاک انجام شد و فاکتورهای خاک در دو گروه فاکتورهای اصلاحی و تخریبی در دو عمق سطحی و تحتانی (0 تا 30 و 30 تا60 سانتی متری) خاک مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعۀ فاکتورها نشان داد که در منطقه بین تیمارها اختلاف معنی‌داری وجود دارد و خاک منطقه از نظر اسیدیته در ردۀ خاک‌های نسبتاً فقیر قرار دارد. در مجموع در اکثر تیمارها در مورد فاکتورهای مختلف، لایه تحتانی خاک بیشتر تخریب شده است و به سمت بیابان‌زایی پیشرفت کرده است، که به علت تجمع سدیم و بالا بودن نسبت جذبی سدیم در این لایه می باشد در حالی که اثر تخریبی در لایه سطحی کمتر مشاهده شده است. در اراضی تحت اثر فاضلاب شاخص های مواد آلی، ازت، فسفر و کلسیم و منیزیم افزایش یافته است و شاخص های سدیم، شوری، اسدیته و نسبت جذب سدیم کاهش یافته است. از آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای نرمال سازی داده ها و تجزیه واریانس برای همۀ فاکتورها به صورت جداگانه محاسبه شد و درنهایت اراضی باغی و کشاورزی به‌عنوان مناسب‌ترین تیمارها و اراضی مرتعی و بایر به‌عنوان نامطلوب‌ترین تیمارها، برای خاک منطقه معرفی شدند.