سطح بندی شهرستان های استان کهگیلویه و بویراحمد از منظر برخورداری از خدمات صنعت گردشگری شهری

Abstract

گسترش روزافزون گردشگری در اقصی نقاط دنیا موجب شده است که صنعت گردشگری بعد از صنعت نفت و صنعت خودروسازی به عنوان بزرگ‌ترین صنعت و کارفرما در جهان تبدیل سود و به سومین صنعت درآمدساز بدل شود. یکی از مهم‌ترین مقاصدی که فرایند گردشگری جهان را در دهه‌های گذشته تحت تأثیر قرار داده است، مراکز شهری هستند و این مراکز گردشگران زیادی را به سمت خود جذب کرده‌اند. در پژوهش حاضر به تحلیل متغیرهای خدماتی مرتبط به صنعت گردشگری شهری در شهرستان‌های استان کهگیلویه و بویراحمد با استفاده از نرم افزارهایSpss و ArcGIS اقدام شده است. برای تحلیل شاخص‌های مرتبط به گردشگری شهری در ابتدا 34 متغیر انتخاب شده و در نهایت این متغیرها به 30 شاخص تبدیل شده اند. نتیجه حاصل از به کارگیری تکنیک تحلیل عاملی تقلیل 30 شاخص پژوهش به شش عامل نهایی بوده است و این شش عامل روی هم تقریباً حدود 96.685 درصد واریانس جامعه را توضیح و تفسیر می‌کند. امتیازات شاخص ترکیبی به دست آمده از شاخص‌های 30 گانه مرتبط با گردشگری نشان دهنده این است که شهرستان گچساران در سطح برخوردار قرار گرفته است، شهرستان‌های دنا، بویراحمد، کهگیلویه و باشت در سطح تا حدودی برخوردار قرار داشته‌اند. شهرستان‌ بهمئی به تنهایی در سطح محروم استان قرار داشته است و شهرستان‌ های چرام و لنده در سطح بسیار محروم استان قرار گرفته‌اند.