مدل مکا نیابی و مسیریابی در زنجیره ی امداد بشردوستانه با در نظر گرفتن قابلیت اطمینان مسیرهای ارتباطی

Abstract

بحران ها از واقعیت های اجتناب ناپذیر زندگی بشر هستند. پیشرفت علوم و فناوری اگر چه می تواند به کاهش خسارات و تلفات تا حد زیادی کمک کند، با این وجود نمی تواند به طور کامل از وقوع آن جلوگیری کند یا خسارات مالی و جانی را به صفر برساند. مدیریت بحران یکی از مهم ترین مباحث علمی-کاربردی است که امروزه تمامی کشورها بدان متمایل گشته اند. در این مطالعه فاز پاسخ گویی که با وقوع بحران شروع می شود و مهم ترین فاز مدیریت بحران محسوب می شود، مورد مطالعه قرار می گیرد. عملیات کلیدی مانند عملیات امداد و نجات، تخلیه ی مجروحان و حادثه دیدگان و توزیع اقلام امدادی در این فاز انجام می شود. در این مقاله مکان یابی و مسیریابی مراکز توزیع کالا با در نظر گرفتن قابلیت اطمینان مسیرهای امدادی انجام شده و نیز تخصیص مراکز توزیع به مراکز اسکان موقت انجام می شود. مسئله به صورت یک برنامه ریزی چند هدفه مدل سازی شده است و اهداف زیر را دنبال می کند: ۱. کمینه سازی بیشینه میزان کمبود در هر نقطه ی آسیب دیده؛ ۲. کمینه سازی بیشینه زمان خدمت رسانی توسط وسایل نقلیه ی در دسترس. مدل دو هدفه ی پیشنهادی با روش محدودیت<br />اپسیلون تعمیم یافته برای مطالعه ی موردی در استان سیچوآن کشور چین حل شده است. نتایج نشان دهنده ی کارایی و کاربردپذیری مدل پیشنهادی برای تصمیم گیری در مورد مکان توزیع کالا است و تخصیص مراکز اسکان موقت و نیز تخصیص بخش های مختلف شبکه ی لجستیک امداد تحت شرایط بحران را نشان می دهد.