نقش استراتژیک تعهد عاطفی در رابطۀ بین سرمایۀ روان‌شناختی و نگه‌داشت منابع انسانی کارکنان وزارت ورزش عراق

Abstract

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی تعهد عاطفی در رابطۀ بین سرمایۀ روان‌شناختی و نگه‌داشت کارکنان وزارت ورزش عراق است. این پژوهش از نوع تحقیقات همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش تمامی کارمندان وزارت ورزش در سال 1397 بودند. برای گزینش نمونۀ آماری با استفاده از روش تصادفی، با توجه به جدول کرجسی و مورگان، 300 نفر از 1286 کارمند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از سه پرسشنامۀ سرمایۀ روان‌شناختی لوتانز و همکاران (2007)، پرسشنامۀ سنجش تعهد عاطفی آلن و می یر (1991) و نگه‌داشت منابع کینت و همکاران (2009) استفاده شد. روایی (محتوا، همگرا و واگرا) و پایایی (بار عاملی، ضریب پایایی مرکب، ضریب آلفای کرونباخ) پرسشنامه‌ها حاکی از آن بود که ابزارهای اندازه‌گیری از روایی و پایایی خوبی برخوردارند. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌ها به‌وسیلۀ نرم‌افزار SMART-PLS و با استفاده از آمارۀ آزمون t و ضرایب مسیر (β) نشان داد که سرمایۀ روان‌شناختی بر نگه‌داشت منابع تأثیر معنادار و ضعیف و بر تعهد عاطفی کارکنان وزارت ورزش عراق، تأثیر قوی و معنا‌داری دارد و تعهد عاطفی می‌تواند نقش میانجی‌گری را در رابطۀ بین سرمایۀ روان‌شناختی و نگه‌داشت کارکنان ایفا کند. در نهایت با توجه به نتایج این پژوهش می‌توان گفت که در وزارت ورزش عراق نیاز به تقویت سرمایۀ روان‌شناختی مدیران و کارکنان وجود دارد تا بتوان برای پیشبرد اهداف و نگهداری کارکنان به موفقیت رسید.