سیاست خارجی و امنیتی مشترک اروپا از منظر نوکارکرد گرایی

Abstract

در این مقاله دیدگاههای مختلفی که در مورد علل و عوامل و ماهیت و چگونگی‌ شکل‌گیری سیاست خارجی و امنیتی مشترک اروپا وجود دارد،بررسی می‌شود.بعضی از نظریه‌ها بر عوامل خارجی تاکید دارد و نقش تحولات و متغیرهای خارج از فرآیند همگرایی در اروپا را مورد بررسی قرار می‌دهد،و برخی دیگر،شکل‌گیری و تحول‌ سیاست خارجی و امنیتی مشترک اروپا را معلول پویشها و سازوکار درونی همگرایی‌ اروپائی و مناسبات داخلی نظام منطقه‌ای اروپا می‌داند.نوکارکردگرایان از زمرهء رویکردهای دسته دوم قرار می‌گیرند که محور اصلی بحث این نوشتار می‌باشند. نوکارکردگرایی می‌کوشد تا براساس مفروضه‌ها و فرضیه‌های خود،مهمترین علل و عوامل‌ تعیین‌کنندهء سیاست خارجی و امنیتی اروپا را و همچنین ماهیت و ویژگیهای ساختار همکاری سیاسی-امنیتی این نهاد اروپائی را تبیین نماید.که ازجمله این فرضیه‌ها می‌توان به پویشهای تسری و سیاسی شدن در قالب پویشهای درونی و بیرونی و نیز توسعه‌بخشی یا تسری از یک حوزه موضوعی به بخش دیگر و نقش بازیگران فروملی و فراملی مانند گروههای ذینفع،احزاب سیاسی،دیوانسالاری مرکزی اشاره کرد که به‌طور مجمل به تبیین آنها پرداخته می‌شود.