تحلیل روان‌شناختی شخصیت‌های داستانیِ هوشنگ مرادی براساس نظریه اریکسون

Abstract

در این مقاله ابتدا رفتار شخصیت‌های داستانی هوشنگ مرادی کرمانی براساس نظریۀ اریکسون، مورد مطالعه قرار گرفته‌است، سپس به عواملی اشاره شده که سبب توفیق او در توصیف و عرضۀ شخصیت‌های مناسب گردیده‌است. از نظریۀ «مراحل هشتگانۀ زندگی» اریکسون، سن بازی، سن مدرسه، و مرحلۀ نوجوانی با ویژگی‌ها و رفتار شخصیت‌های داستان‌های مرادی کرمانی مطابقت دارد. براساس این نظریه، در سن بازی، کودکان ویژگی‌هایی نظیر ابتکار، علاقه به حیوانات و اسباب‌بازی. در سن مدرسه، استدلال‌، احساس نیاز به کسب لیاقت اجتماعی، مواجه‌شدن با بحران، و در سن نوجوانی، ویژگی‌هایی نظیر هویت‌طلبی، همانندسازی و بحران هویت دارند. مرادی در شخصیت‌پردازی و توصیف احوال، رفتار و گفتار قهرمانان داستان‌های خود این ویژگی‌ها را رعایت کرده و متناسب با رشد شخصیت کودکان و رفتار آنان، آثار خود را پدید آورده‌است.