وزن در سجع

Abstract

در تمدن اسلامی، علوم بلاغی به دنبال بررسی علل اعجاز قرآن کریم حاصل شده است و در زبان فارسی نیز متأثر از منابع عربی و گاه بدون تعمق و درواقع رونویسی از کتاب‌های قبلی است. همین امر اشکالاتی را در فهم ویژگی‌های برخی از فنون بدیعی موجب شده است که سجع ازجملة آنهاست. مطالعة زبان‌شناختی این حوزه مسائل و نکاتی را مطرح می‌کند که پاسخ به آنها را می‌توان با بررسی تاریخی تعاریف موجود به دست آورد. در این مقاله ضمن بیان اشکالات مطرح شده و تحلیل و بررسی تعاریف معاصران و تعاریف قدما و علمای بلاغت، و نیز با توجه به پیشینة سجع و صنعت ترصیع و موازنه، کیفیت وزن در سجع بررسی شده است.