مقدمه‌ای بر روش آمایش اسکان موقت(نمونه موردی: بحران زلزله در تهران)

Abstract

توجه به عمق و وسعت فاجعه پس از زلزله در تهران با عنایت به پیش­بینی قریب­الوقوعی و شدت آن، مشوق اصلی این پژوهش بود. این نوشتار به دنبال روشی جهت آمادگی و پیشگیری از آسیب­ها در جهت کنترل و مدیریت آن، به منظور تسریع در امر اسکان موقت بوده است که بنا به ضرورت، از فرآیند آمایش سرزمینی به منظور انتخاب محل­های اقامتی مناسب بهره گرفته شد. در این راستا، بهره‌گیری از روش‌های صنعتی پیش‌ساخته و پیش­بینی تأسیسات زیربنایی مثل ایجاد جاده‌های دسترسی، تهیه ژنراتورهای برق، تهیه مخازن و لوله­کشی آب و فاضلاب در محدوده­های مناسبی چون بوستان­ها، کمربند سبز و نظایر آن با رعایت مسائل زیست محیطی از ضروریات است.روش انجام پژوهش فوق، مطالعات کتابخانه­ای، روش‌های میدانی چون مصاحبه، پرسشنامه، تشکیل کار گروه­های تخصصی، بازدید، عکس­برداری و بررسی نمونه­های منتخب، روش خبرگان و قضاوت مهندسی، رجوع و بهره­گیری از تکنیک­های تحلیل به‌منظور ارزیابی نیازها بوده است. در ادامه، موارد فوق تجزیه و تحلیل شده و سرانجام جمع‌بندی و راه­کارها ارائه گردیده است.