بررسی سیاست توسعة گل محمدی در ایران

Abstract

با توجه به آثار تغییر اقلیم و شرایط حاکم بر کشاورزی ایران و بر اساس سند توسعه گیاهان دارویی، باید تا پایان برنامه ششم توسعه، سطح زیر کشت گیاهان دارویی که گل محمدی حدود نوزده درصد آن است، از 16506 به پنجاه هزار هکتار برسد<strong>. </strong>این هدف‏گذاری در حالی است که تولید این گل در بسیاری از استان‏ها به دلایل مختلف مثل عملکرد پایین در واحد سطح و کم بودن ماده مؤثرة این گیاه غیراقتصادی تلقی می­شود. پژوهش حاضر، با رویکرد کاربردی و استفاده از شیوه‏های بازدید میدانی و مشاهدات تجربی و با روش تحلیلی- توصیفی و ماتریس سوات (SWOT) انجام شد. نمونه مورد مطالعه را 381 نفر از تولیدکنندگان و فرآوری‏کنندگان گل محمدی در شهرستان کاشان و همچنین، مسئولان و کارشناسان جهاد کشاورزی کاشان تشکیل می‏دادند. بر اساس نتایج تحقیق، سیاست توسعه گل محمدی، به‏جای تمرکز بر افزایش سطح زیر کشت، باید بر افزایش عملکرد در واحد سطح و بهبود کیفیت و متنوع‏سازی فرآورده‏های این گیاه تمرکز یابد و علاوه بر گلاب، باید تولید اسانس تام، ابسلوت و کانکریت در دستورکار واحدهای فرآوری قرار گیرد تا از ظرفیت‏های گیاه استفاده بهینه شود، که البته پیشنهادهایی هم در این زمینه ارائه شد.