بررسی امکان تشکیل اتحادیه پولی مشترک بین کشورهای عضو و ناظر سازمان همکاری شانگهای با استفاده از رهیافت خود رگرسیون برداری جهانی GVAR

Abstract

ایجاد اتحادیه پولی مشترک می‌تواند منافع اقتصادی قابل‌توجهی را از طریق کاهش هزینه‌های دادوستد، حذف ریسک‌های نرخ ارز و به‌تبع آن رشد تجارت به بار آورد. در این مطالعه به‌منظور بررسی امکان تشکیل اتحادیه پولی مشترک بین کشورهای عضو و ناظر سازمان همکاری شانگهای، اثر شوک‌های خارجی و داخلی بخش عرضه و تقاضا روی متغیرهای کلان اقتصادی این کشورها، با استفاده از مدل خود رگرسیون برداری جهانی GVAR و داده فصلی سال‌های 1996 تا 2015 بررسی شده است. نتایج بررسی اثرات شوک‌های خارجی بیانگر این است که به‌جز قرقیزستان، رفتار سایر کشورها به شوک‌های خارجی نسبتاً متقارن است. نتایج بیانگر واکنش آنی نسبتاً متقارن کشورها به سیاست‌های پولی داخلی است، به‌طوری‌که تنها در بخش خارجی اقتصاد شاهد عدم تقارن‌هایی در رابطه با نحوه اثرگذاری شوک‌های پولی بوده‌ایم. نتایج بررسی اثر شوک‌های بخش عرضه، عکس‌العمل‌ها نامتقارن‌تر متغیرها مدل در مقایسه با شوک‌های خارجی را نشان می‌دهد؛ به‌طوری‌که بیشترین عدم تقارن را می‌توان در اثرگذاری شوک‌های بخش عرضه بر روی نرخ بهره کشورها مشاهده کرد؛ نتایج فوق ساختارهای سیاست‌گذاری متفاوت بانک‌های مرکزی کشورهای موردبررسی را نشان می‌دهد. از طرف دیگر در رابطه با اقتصاد ایران و قرقیزستان، شاهد عکس‌العمل متفاوت متغیرهای بخش خارجی در مقایسه با سایر کشورها هستیم به‌طوری‌که نتایج فوق، تفاوت‌های موجود در نظام‌های ارزی یا سایر ساختاری‌های بخش خارجی این کشورها را نسبت به سایر کشورها نشان می‌دهد. نتایج نهایی بیانگر تقارن بیشتر اثرگذاری شوک‌های موردبررسی در کشورهای چین، هندوستان و روسیه نسبت به ایران و قرقیزستان است، به‌طوری‌که امکان تشکیل اتحادیه پولی بین این کشورها بیشتر است.