تأثیر اندازه های مختلف ذرات یک پلیمر سوپرجاذب بر ظرفیت نگهداشت آب در دو خاک با بافت های مختلف

Abstract

پلیمرهای سوپرجاذب قابلیت جذب مقادیر زیادی آب و مواد غذایی را دارند و افزون بر تأمین بهینه آب مصرفی گیاهان، هدر­روی آب از طریق تبخیر و آبشویی نیز در آن­ها بسیار کم است. یکی از راهکارهای افزایش بازده آبیاری و استفاده بهینه از بارندگی در مناطق خشک و نیمه­خشک استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب است. به­منظور مقایسه اندازه­های مختلف ذرات یک پلیمر سوپرجاذب بر ظرفیت نگهداشت آب خاک، آزمایشی به صورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح کاملا تصادفی با 7 تیمار ماده جاذب­آب (­شاهد (بدون اعمال ماده جاذب­آب) و سوپر­جاذب طراوت 200A در6 اندازه (25/0-­21/0،­ 5/0-­25/0، 1-­5/0، 2-­1، 4/3-2 و 75/4-­4/3 میلی­متر هرکدام به میزان 2 گرم در کیلوگرم خاک) درسه تکرار در دو بافت شنی­لومی و لومی­رسی انجام شد. سپس مقدار آب خاک برای هر تیمار در مکش­های 0، 1/0، 3/0، 5/0، 1، 3، 5 و 15 بار اندازه­گیری و منحنی­های رطوبتی هر خاک به طور جداگانه رسم گردید. نتایج نشان داد که بین دو بافت خاکو تیمارها در مکش­های مختلف و همچنین اثر متقابل این عوامل با هم اختلاف معنی­دار آماری در سطح 1 درصد وجود دارد. هم­چنین نتایج نشان داد که پلیمر سوپرجاذب 2-­1 میلی­متری نسبت به سایر تیمارها باعث افزایش قابل توجهی در ظرفیت نگهداری آب خاک به خصوص در بافت سبک گردید.