نگاهی کوتاه به احاله در حقوق بین الملل خصوصی با تأکید بر حقوق ایران

Abstract

<em> </em><em>در یک دعوی حقوق بین الملل خصوصی، وقتی قاضی صلاحیت خود را جهت رسیدگی احراز کرد، لازم است قانون صلاحیت دار را که باید بر اساس آن حکم صادر کند، بیابد. برای رسیدن به این منظور، می­بایست دعوی را توصیف کند. سپس آن را در دسته ارتباطی مربوطه قرار داده و با اعمال قاعده حل تعارض مربوط به آن دسته، به قانون صلاحیت دار برسد. در اعمال قاعده حل تعارض، قاضی با دو وضعیت هماهنگی و تعارض قواعد حل تعارض مواجه شده، که یک شکل از تعارض، به صورت تعارض منفی یا احاله نمایان شده و آن وقتی است که قوانین هر یک از کشورهای درگیر در دعوی از خود سلب صلاحیت کرده و قانون کشور دیگر را صالح به رسیدگی می­داند. دراین نوشتار کوتاه به بررسی صورت های مختلف احاله در حقوق بین الملل خصوصی پرداخته و سپس حقوق ایران را در این زمینه مورد بررسی قرار می­دهیم تا به موضع قانون­گذار ایرانی در ارتباط با صورت های مختلف احاله آگاه شویم.</em>