رویکردی فقه‌الحدیثی بر زیارت جامعة کبیره با تأکید بر تبیین جایگاه اهل بیت(ع)

Abstract

«زیارت جامعة کبیره» چکیده‌ای از مهم‌ترین متون در راستای امام‌شناسی می‌باشد که امام هادی^(ع) به رهپویان امامت و سالکان طریق ولایت آموخته‌است. این زیارت، مضامین عالی و معارف بلند دینی در راستای معرفت به وجود ائمة هدی^(ع) می‌باشد که مقام‌ها و فضائلی والا برای ایشان بیان فرموده‌است. ائمه^(ع) قابلیت‌ها و کمالاتی دارند که خداوند به آن‌ها عنایت فرموده‌است، به‌گونه‌ای که این قابلیت‌ها آن بزرگواران را واسطة فیض الهی و دوام و بقاء آفرینش قرار داده‌است. جستار پیش رو با رویکردی فقه‌الحدیثی به بررسی محتوای زیارت جامعه کبیره پرداخته‌است و در این میان، دو جنبة این زیارت تحلیل و بررسی شده‌است. اول اینکه معارف این زیارت به لحاظ فقه‌الحدیثی در معنای نقد متن روایات، نه تنها معارض با <em>قرآن</em> و سنت قطعی نمی‌باشد، بلکه این دو منبع مهم دین آن را تأیید می‌نمایند، از جنبة دیگر فقه‌الحدیثی در معنای فهم مراد احادیث معصومین^(ع) با نگرشی قرآنی و روایی به بررسی محتوای زیارت جامعة کبیره می‌پردازد و در این باب، جایگاه اهل بیت^(ع) را در ابعاد مختلف تبیین می‌نماید. نتیجه آنکه بررسی جایگاه ائمه^(ع) با رویکرد قرآنی ـ روایی استحقاق امامان^(ع) به عنوان جانشینان برحق پیامبر اکرم^(ص) را اثبات می‌کند.