هنجارهای اخلاقی حاکم بر ارتباط با ناهم‌‌جنس در قرآن (با تمرکز بر سوره‌‌های احزاب و نور)

Abstract

اخلاق جنسی بر دسته­ای از عادات، ملکات و رفتار‌‌های انسان مشتمل است که به غریزۀ‌‌ جنسی مربوط می‌شوند. آنچه این مقاله به روش توصیفی - تحلیلی به آن می‌‌پردازد، کیفیتی است که در قرآن برای ارتباط مرد و زن با یکدیگر ترسیم شده است. تمرکز مقاله بر سوره‌‌های احزاب و نور و بر روابطی است که در خارج از پیوندهای نسبی، سببی، مِلکیّت و نکاح شکل می‌‌گیرد. البته آیاتی که دربارۀ روابط یادشده هستند، به فهم بهتر آیاتی که به روابط خارج از این پیوندها ناظرند، کمک می­کنند. یافته‌‌های مقاله نشان می‌‌دهد هدف از اوامر و نواهی قرآن در این دو سوره، تحصیل اغراضی مشخص است و مناط‌‌هایی نیز در نظر گرفته شده است. تزکیه و تطهیر قلب، غرض این اوامر و نواهی به‌شمار می­رود که با رعایت اموری از قبیل غضّ بصر، حفظ فرج، ستر زینت پنهان، دوری از تبرّج، اجتناب از خضوع در قول و پرهیز از ورود سرزده به اماکن خصوصی تحصیل می‌‌شود. مناط این کارها، وجود نیاز و جذابیت جنسی است.